Charakter pobytu w domu pomocy społecznej i zakres świadczeń należnych jego pensjonariuszom powoduje, że nie może być on odliczony w ramach ulgi rehabilitacyjnej.
Takie stanowisko zajęło Ministerstwo Finansów w odpowiedzi na interpelację poselską (nr 2995/12). Brak ulgi rehabilitacyjnej z tytułu wydatków poniesionych w związku z pobytem osoby niepełnosprawnej w domu pomocy społecznej zdaniem MF ma swoje uzasadnienie. Resort podkreśla, że dom pomocy społecznej świadczy usługi bytowe i opiekuńcze. Jest on zastępczym domem dla osoby w nim przebywającej, której stan zdrowia nie wymaga pobytu w zakładzie opieki zdrowotnej. Pobyt w domu pomocy społecznej jest odpłatny. Jednak mieszkanie we własnym domu czy mieszkaniu również wiąże się z ponoszeniem określonych kosztów, które także nie podlegają odliczeniu w ramach ulgi podatkowej.
Natomiast osoby ciężej chore, w tym niepełnosprawne, wymagające specjalistycznej opieki medycznej nie powinny być pensjonariuszami domów opieki społecznej, tylko pacjentami zakładów opieki zdrowotnej, czyli zakładów opiekuńczo-leczniczych bądź pielęgnacyjno-opiekuńczych. Stąd też ustawa o PIT (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.) wśród placówek, w których pobyt osoby niepełnosprawnej uprawnia do odliczenia odpłatności z tego tytułu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, wymienia tylko zakłady zapewniające specjalistyczną opiekę medyczną osobom niepełnosprawnym. I tak odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej podlegają m.in. wydatki poniesione na odpłatność za pobyt na leczeniu w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, za pobyt w zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładach opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych oraz odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne.