Dostawa, która obiektywnie spełnia definicję wewnątrz- wspólnotowej dostawy towarów (WDT) korzysta z 0-proc. stawki VAT. Podatnicy często mają problem z uzyskaniem odpowiednich dokumentów potwierdzających wywóz towarów do zagranicznego klienta. W niektórych przypadkach uzyskanie dokumentów określonych w podstawowym katalogu dokumentów potwierdzających WDT zawartym w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT jest niemożliwe. Taka sytuacja występuje np. gdy transport dokonywany jest przez nabywcę lub na jego rzecz, co oznacza, że dostawca nie otrzymuje dokumentów przewozowych. W takim przypadku podatnicy powinni stosować art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, który stanowi swoisty „wentyl bezpieczeństwa” pozwalający na zachowanie prawa do stosowania stawki 0-proc. przy braku możliwości uzyskania dokumentów z katalogu „podstawowego” określonego w art. 42 ust. 3 ustawy. Literalne brzmienie art. 42 ust. 11 ustawy o VAT powoduje jednak czasami praktyczne trudności w realizacji tego celu.

Zgodnie z art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, gdy dokumenty nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa. Takie brzmienie sugeruje, że niezbędne jest zgromadzenie najpierw dokumentów wskazanych w ust. 3, a dopiero gdyby one „nie potwierdzały jednoznacznie” wywozu towaru jako potwierdzenie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów mogą być używane dokumenty wskazane w ust. 11. Taką interpretację należy jednak uznać za nieprawidłową, gdyż sprzeczna byłaby z prawem unijnym, a dodatkowo byłaby niezgodna z wykładnią celowościową art. 42 ust. 11 ustawy o VAT.