statystyki

Walka z marnowaniem żywności to także nowe obowiązki w zakresie ewidencji księgowej i sprawozdawczości

autor: Dr Katarzyna Trzpioła09.09.2019, 10:11; Aktualizacja: 09.09.2019, 12:05
Jestem księgową w przedsiębiorstwie spożywczym, sprzedajmy żywność. Będą nas dotyczyły przepisy z sankcjami za marnowanie żywności. Na co powinnam z związku z tym zwrócić uwagę, prowadząc księgi i przygotowując sprawozdanie?

Jestem księgową w przedsiębiorstwie spożywczym, sprzedajmy żywność. Będą nas dotyczyły przepisy z sankcjami za marnowanie żywności. Na co powinnam z związku z tym zwrócić uwagę, prowadząc księgi i przygotowując sprawozdanie?źródło: ShutterStock

Jestem księgową w przedsiębiorstwie spożywczym, sprzedajmy żywność. Będą nas dotyczyły przepisy z sankcjami za marnowanie żywności. Na co powinnam z związku z tym zwrócić uwagę, prowadząc księgi i przygotowując sprawozdanie?

Znane są już nowe przepisy określające zasady postępowania z żywnością oraz obowiązki sprzedawców żywności w celu przeciwdziałania marnowaniu żywności oraz negatywnym skutkom społecznym, środowiskowym i gospodarczym z tego wynikającym. [ramka 1] Chodzi o ustawę z 19 lipca 2019 r. o przeciwdziałaniu marnowaniu żywności. Sankcją za nieprzestrzeganie jej reguł są opłaty. Wiąże się z nimi nie tylko konieczność ujęcia ich w rachunkowości, lecz także prezentacja w sprawozdaniu finansowym. Generalnie przepisy ustawy dotyczące m.in. zawierania umów wchodzą w życie 18 września br., jednak część przepisów wejdzie w życie 1 marca 2020 r. (pierwszego dnia szóstego miesiąca następującego po miesiącu ogłoszenia) i dotyczą one m.in. opłat, kar za brak umowy czy sprawozdawczości.

ramka 1

O jakie zjawisko chodzi

Marnowanie żywności to wycofywanie z etapu dystrybucji żywności, która spełnia wymogi prawa żywnościowego, w szczególności ze względu na zbliżający się upływ terminu przydatności do spożycia lub daty minimalnej trwałości lub ze względu na wady wyglądu tych środków spożywczych albo ich opakowań i przeznaczanie ich do unieszkodliwiania jako odpady.

Ujęcie kar

Sprzedawcy żywności zobowiązani do stosowania nowych przepisów [ramka 2] mają obowiązek zawarcia z organizacją pozarządową umowy dotyczącej nieodpłatnego przekazywania żywności spełniającej wymogi prawa żywnościowego, a nieprzeznaczonej do sprzedaży, w szczególności ze względu na wady wyglądu tej żywności albo jej opakowań. Nie będzie oczywiście przekazywania napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2 proc. oraz napojów alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których zawartość alkoholu przekracza 0,5 proc. Umowa musi być zawarta pod rygorem nieważności w formie pisemnej lub elektronicznej. Dotychczas przekazywanie żywności fundacjom czy domom pomocy społecznej było dobrą praktyką i narzędziem do budowania dobrych relacji jednostki z otoczeniem. Stanowiło wyraz dobrowolnie podejmowanej przez przedsiębiorstwo odpowiedzialności społecznej.

ramka 2

Kogo dotyczy

Podmiotami zobowiązanymi do wypełniania nowych obowiązków będą sprzedawcy żywności. Ale nie wszyscy. Zgodnie bowiem z art. 2 ustawy z 19 lipca 2019 r. o przeciwdziałaniu marnowaniu żywności sprzedawca żywności to podmiot prowadzący przedsiębiorstwo spożywcze w zakresie sprzedaży żywności w jednostce handlu detalicznego lub hurtowego o powierzchni powyżej 250 m 2 , w której przychody ze sprzedaży żywności stanowią, co najmniej 50 proc. przychodów ze sprzedaży wszystkich towarów. Przy czym w okresie przejściowym, tj. przez dwa lat od wejścia w życie ustawy, minimalna powierzchnia powodująca konieczność stosowania przepisów nowej ustawy to 400 m 2 . Zasady obliczania powierzchni sprzedażowej określone są w art. 2 pkt 19 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1945 ze zm.).

Od 1 marca 2020 r. brak zawartej umowy z organizacją pozarządową będzie podlegał karze pieniężnej w wysokości 5000 zł (art. 10 ustawy o przeciwdziałaniu marnowaniu żywności). Kara ta, jako sankcja, nie będzie stanowiła kosztu uzyskania przychodów, natomiast w księgach rachunkowych będzie ujmowana jako inny pozostały koszt operacyjny. Ustawodawca przewidział, że kary nie nakłada się, w przypadku gdy sprzedawca żywności wykaże, iż nie było możliwe zawarcie umowy dotyczącej nieodpłatnego przekazywania żywności na terenie powiatu, w którym prowadzi on działalność.


Pozostało jeszcze 64% treści

Czytaj wszystkie artykuły na gazetaprawna.pl oraz w e-wydaniu DGP
Zapłać 97,90 zł Kup abonamentna miesiąc
Mam kod promocyjny
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję

Polecane

Reklama

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Redakcja poleca

Polecane