Na tym tle pojawiają się rozbieżności. Organy podatkowe przyjęły stanowisko, że chodzi tu o wszelkie zyski spółki kapitałowej, które nie zostały wypłacone wspólnikom, w tym także zysk przeznaczony na kapitał zapasowy bądź rezerwowy. Inną interpretację zastosowały sądy administracyjne, twierdząc, że niepodzielony zysk dotyczy wyłącznie zysków zatrzymanych w spółce, niewypłaconych wspólnikom, ani w żaden inny sposób nierozdzielonych. Powyższe stanowisko zostało zaprezentowane m.in. w jednym z ostatnich wyroków WSA we Wrocławiu z 18 maja 2012 r. (sygn. akt I SA/Wr 208/12).

Sąd uznał, że przez wartość niepodzielonych zysków należy rozumieć jedynie tę część wypracowanego przez spółkę przekształcaną majątku, która została przeznaczona do podziału między wspólników tej spółki, a mimo to nie została rozdysponowana. WSA podkreślił, że przepisy, a także sama umowa spółki, mogą przewidywać inny sposób podziału zysku. Tym samym może on zostać przeznaczony do podziału między wspólników lub też na zasilenie funkcjonujących funduszy, tj. kapitału zapasowego lub rezerwowego.

Skład orzekający wskazał, że każdy podział zysku, według ustanowionych kodeksem spółek handlowych reguł, powoduje, że nie można mówić o niepodzielonym zysku również na gruncie przepisów o podatku dochodowym. Sąd zaznaczył, że niepodzielony zysk wystąpi jedynie, gdy właściwy organ stanowiący spółki nie podejmie uchwały co do jego przeznaczenia za określony rok obrotowy. Podział zysku to pojęcie ogólne, dotyczące zarówno przeznaczenia zysków do podziału między wspólników, jak i do przeznaczenia ich na inne cele. Ta linia orzecznicza ma istotne znaczenie w kontekście coraz częściej występujących przekształceń gospodarczych, gdyż w znacznym stopniu eliminuje ryzyko powstania dodatkowych, nieuzasadnionych obciążeń podatkowych.