W orzeczeniu z 24 maja 2010 r. NSA stwierdził, że wykupione przez pracodawcę pakiety świadczeń medycznych stanowi dla pracowników, uprawnionych do ich wykorzystania, nieodpłatne świadczenie w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o PIT. Natomiast w kolejnym postanowieniu tego samego sądu z 5 października 2010 r. zostały przedstawione wątpliwości, czym w zasadzie jest nieodpłatne świadczenie.

Sąd wskazał, że nieodpłatnym świadczeniem jest każde zdarzenie prawne i zjawisko gospodarcze, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie majątku danej osobie, mające konkretny wymiar finansowy. Istotnym jest jednak to, czy realizuje się ono już w momencie wykupienia abonamentu, czy też dopiero z chwilą jego faktycznej realizacji.

W uzasadnieniu postanowienia podnosi się wiele argumentów wskazujących, że dopiero skonkretyzowane świadczenie w postaci bezpłatnej wizyty stanowi przysporzenie majątkowe. Samo zaś wykupienie abonamentu nie jest jeszcze skonkretyzowanym świadczeniem na rzecz pracownika, który otrzymuje go niejako z urzędu, nie odczuwając ekonomicznie żadnej korzyści do momentu faktycznej wizyty lekarskiej.

Dopiero realizacja tego uprawnienia stanowić będzie podlegające opodatkowaniu przysporzenie majątkowe. W konsekwencji jednak, w sytuacji gdy pracodawca jako płatnik nie ma możliwości ustalenia, czy i z jakich świadczeń medycznych pracownik skorzystał, brak jest podstaw do doliczenia wartości tych usług do przychodu ze stosunku pracy.

W styczniu 2011 r. skład 7 sędziów NSA zwrócił się z pytaniem prawnym o opodatkowanie abonentów medycznych do rozstrzygnięcia przez całą Izbę Finansową NSA. Terminu tej uchwały jeszcze nie określono.

not. MGM