Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną podatnika, który nie zgadzał się ze sposobem opodatkowania nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków. Sąd nie zgodził się ze skarżącym, że grunt pod budynkiem objętym ochroną konserwatorską automatycznie korzysta ze zwolnienia w podatku od nieruchomości.

– Zwolnieniu podlegają grunty i budynki indywidualnie wpisane do rejestru zabytków – podkreślił sędzia NSA Jan Rudowski. Oznacza to, że zwolnieniem objęte są tylko budynki i grunty, które zostały indywidualnie objęte ochroną konserwatorską. Indywidualny wpis budynku nie uprawnia do objęcia zwolnieniem od podatku gruntu pod nim, który nie został objęty ochroną konserwatorską. NSA podkreślił, że w sprawie chodzi o zwolnienie przedmiotowe. Ustawodawca objął nim nieruchomości wpisane do rejestru w podziale na budynki i grunty.

Sąd wskazał, że w innych przypadkach ustawa obejmuje zwolnieniem budynki wraz z gruntami. To oznacza, że ustawodawca celowo pominął przy zwolnieniu dla zabytków grunt pod budynkiem objętym ochroną konserwatorską, który nie został wpisany do rejestru.

W sprawie chodziło o opodatkowanie zabytkowego kompleksu dawnej wytwórni wina. Organ podatkowy I instancji nie naliczył podatku za 2006 rok tylko do budynków, bo one były objęte ochroną konserwatorską. Ponieważ podatnik prowadził firmę, grunty niewpisane do rejestru opodatkował najwyższą stawką jak dla działalności gospodarczej. Organ odwoławczy uznał, że grunty nie mają związku z działalnością. Jednak zgodził się, że nie mogą korzystać ze zwolnienia jak zabytek. Wyrok jest prawomocny.

Sygn. akt II FSK 450/09