Luty to okres wytężonej pracy w każdej firmie. Wszystko dlatego, że do końca miesiąca płatnicy muszą dopełnić pewnych obowiązków związanych z rozliczeniem rocznym. Pierwszy to wystawienie i przesłanie podatnikowi i fiskusowi PIT-11. Drugi – sporządzenie i również przekazanie PIT-40.

Płatnicy, którzy nie sporządzą tych formularzy lub zrobią to po ustawowym terminie, mogą zostać ukarani przez urząd skarbowy sankcjami wynikającymi z kodeksu karnego skarbowego.

Obowiązki płatnika

Obowiązek wypełnienia oraz przesłania informacji o dochodach pracownika ciąży na jego pracodawcy.

– Płatnik zobowiązany jest w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym przesłać pracownikowi egzemplarz informacji PIT-11 – podkreśla Agata Broniszewska, asystent w Firmie Doradczej KPMG, biuro w Katowicach.

Wyjaśnijmy, że w informacji PIT-11 za 2010 rok wykazuje się dochody uzyskane przez podatnika w ubiegłym roku, a także wysokość zaliczek pobranych na podatek dochodowy. W druku tym znajdą się również dochody zwolnione z podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych.

Sporządzenie i przekazanie informacji PIT-11 to niejedyny obowiązek płatnika. Również w terminie do końca lutego po upływie roku podatkowego płatnicy mają obowiązek sporządzenia rocznego odliczenia podatku za podatnika na formularzu PIT-40. Jednak tu uwaga, płatnik sporządzi PIT-40 za 2010 rok tylko wtedy, gdy podatnik do 10 stycznia 2011 r. złożył płatnikowi oświadczenie na druku PIT-12.

Roczne obliczenie podatku płatnicy przekazują podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika.

Różnicę między podatkiem wynikającym z rocznego obliczenia a sumą zaliczek pobranych za miesiące od stycznia do grudnia płatnik pobiera z dochodu za marzec roku następnego.

Różnica ta, na wniosek podatnika, może być pobrana z dochodu za kwiecień roku następnego. W razie gdy stosunek uzasadniający pobór zaliczek ustał w styczniu lub w lutym, różnicę pobiera się z dochodu za miesiąc, za który pobrana została ostatnia zaliczka. Pobraną różnicę płatnicy wpłacają na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje właściwy dla płatnika naczelnik urzędu skarbowego, łącznie z zaliczkami za te miesiące.

Jeżeli z obliczenia rocznego wynika nadpłata, zalicza się ją na poczet zaliczki należnej za marzec, a jeżeli po pobraniu tej zaliczki pozostaje nadpłata, płatnik zwraca ją podatnikowi w gotówce.