W przyszłym roku kwestia ta skomplikuje się dosyć istotnie. Najprawdopodobniej opodatkowanie nieodpłatnego świadczenia zostanie uregulowane w sposób analogiczny do istniejącego w przepisach dyrektywy. Obecnie w tym zakresie przepisy krajowe nie są bowiem zgodne z prawem unijnym.

Rozbieżność ta dotyczy warunku opodatkowania, jakim jest prawo podatnika do odliczenia podatku związanego ze świadczonymi nieodpłatnie usługami. Warunek ten istnieje w dyrektywie wyłącznie w zakresie wykorzystywania towarów stanowiących część majątku przedsiębiorstwa na cele prywatne. Natomiast w pozostałym zakresie nieodpłatnego świadczenia usług warunek prawa do odliczenia nie jest stosowany. Zatem w świetle dyrektywy, jeśli podatnik świadczy nieodpłatnie usługę, istnieje obowiązek jej opodatkowania niezależnie od kwestii prawa do odliczenia podatku przez tego podatnika.

Warto też wspomnieć o drugiej zmianie, która dotyka kwestii opodatkowania użytku prywatnego, wynikającej z nowelizacji dyrektywy (art. 168a). Od stycznia przyszłego roku zaczną obowiązywać odmienne zasady odliczania podatku naliczonego związanego z nieruchomościami wykorzystywanymi zarówno do prowadzenia przedsiębiorstwa, jak i w celach prywatnych. Odliczeniu podlegać będzie podatek wyłącznie w zakresie, w jakim nieruchomość wykorzystywana jest do celów biznesowych (czyli proporcjonalnie do wysokości udziału procentowego wykorzystania nieruchomości dla celów gospodarczych).

W takim przypadku konsumpcja (korzystanie z majątku przedsiębiorstwa dla celów prywatnych) opodatkowana jest na etapie odliczenia podatku, należałoby więc uznać, że brak będzie wtedy obowiązku do opodatkowania z tytułu wykorzystania nieruchomości dla celów prywatnych.

not. em