W większości umów o unikaniu podwójnego opodatkowania stosowanie niższej stawki lub też zwolnienia jest uzależnione od tego, że odbiorcą odsetek jest ich właściciel (benficial owner). Pojęcie właściciel odsetek sprawia dużo problemów praktycznych. Po pierwsze, zdarzają się problemy z ustaleniem, czy ten wymóg występuje w danej umowie.

Zdarza się także, że wersja polska umów odbiega od wersji językowej drugiego kraju. W jednej wersji pojęcie beneficial owner występuje, w drugiej nie. Dlatego warto zwrócić uwagę na to, jaka wersja jest obowiązująca i zapoznać się z tą właśnie wersją językową.

Jeżeli płatność na rzecz beneficial owner jest warunkiem korzystania ze zwolnienia lub niższej stawki podatkowej, to okoliczność ta ma szczególne znaczenie w sytuacji kiedy „właścicieli” odsetek jest kilku. Ma to miejsce np. w przypadku kredytów konsorcjalnych oraz tzw. cash-pooli.

Jeżeli odbiorcą odsetek z takich tytułów jest podmiot z kraju, z którym umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania zawiera klauzulę beneficial owner, to podmiot dokonujący płatności odsetek zobowiązany będzie ustalić, kim są „beneficial owners” tych właśnie odsetek oraz w jakiej proporcji odsetki wypłacane są na ich rzecz. Rzecz jasna, powstanie również konieczność uzyskania certyfikatów rezydencji każdego z właścicieli odsetek.

Warto jeszcze podkreślić, że praktyka życia podatkowca potrafi być nawet bardziej złożona – spotkać się można z interpretacjami władz skarbowych, że zasada „benficial owner” obowiązuje również tam, gdzie właściwe umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania tej klauzuli nie zawierają.