Wczoraj Trybunał Konstytucyjny potwierdził konstytucyjność art. 18 ustawy o VAT w zakresie, w jakim nakłada na komorników sądowych obowiązki płatnika od dokonywanej w trybie egzekucji dostawy towarów (sprzedaży nieruchomości). Jednocześnie trybunał zwrócił uwagę na znaczny zakres rozbieżności poglądów dotyczących uznania komornika sądowego za płatnika VAT.

– Niejednolita linia orzecznictwa sądowego i administracyjnego nie pozwala jednostkom przewidywać skutków podejmowanych przez nie działań, nie służy budowaniu zaufania do państwa i stanowionego przez nie prawa, a przez to wzmacnianiu realizacji zasady państwa prawnego – mówił sędzia Zbigniew Cieślak.

W ocenie trybunału sporny przepis jest jednak jasny. Wynika z niego, że komornik sądowy jest płatnikiem podatku od dostawy dokonanej w wyniku prowadzenia określonego rodzaju egzekucji, ilekroć podejmuje on czynności egzekucyjne. Jak podkreślił TK, z danych organów podatkowych obejmujących okres od 2006 roku do dziś wynika, że większość komorników dobrowolnie wywiązywała się z obowiązków płatnika. Praktyka dowodzi, że komornik ma prawną i faktyczną możliwość wykonania nałożonego na niego obowiązku.

Powołując się na orzecznictwo Sądu Najwyższego, trybunał wyjaśnił, że VAT nie może być uznany za należność, którą uwzględnia się w planie podziału sumy uzyskanej z egzekucji. Gdy sprzedaż nieruchomości w trybie egzekucji podlega opodatkowaniu VAT, suma ulegająca podziałowi, którą wymienia się w planie podziału, powinna być pomniejszona o VAT.

Trybunał Konstytucyjny przypomniał, że podstawą stwierdzenia niekonstytucyjności przepisu może być tylko taka jego niejasność, której nie da się usunąć za pomocą zwyczajnych środków mających na celu wyeliminowanie niejednolitości w stosowaniu prawa.

Wyrok jest ostateczny.

Sygn. akt P 44/07