ORZECZENIE

Spór w sprawie dotyczył interpretacji podatkowej. Podatnik wyjaśnił, że jest inspektorem nadzoru. Umowę zawarł z firmą, która była podwykonawcą prac związanych z budową autostrady. Jej budowa była w części współfinansowana z bezzwrotnej pomocy UE. W związku z tym podatnik uważał, że jego wynagrodzenie w części, w jakiej inwestycja jest finansowana z funduszy unijnych, podlega zwolnieniu z opodatkowania. Jako podstawę zwolnienia wnioskodawca wskazał art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.).

Organy podatkowe, a później sąd administracyjny I instancji, nie zgodziły się z taką interpretacją. W ich ocenie podatnik nie może korzystać ze zwolnienia, bo nie realizuje celu, jaki został sfinansowany ze środków unijnych. Podkreśliły, że podatnik umowę zawarł nie z podmiotem, który otrzymał pieniądze z UE, ale z podwykonawcą.

Skarżący nie zgodził się z orzeczeniem sądu i wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W jego ocenie interpretacja przyjęta przez organy podatkowe i sąd I instancji powoduje, że przepis jest martwy lub co najmniej ograniczony jest zakres jego stosowania.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną podatnika. Sąd nie miał wątpliwości, że skarżący nie ma racji. W opisanej we wniosku sytuacji nie można uznać, że podatnik jest bezpośrednim beneficjentem funduszy unijnych. Taki status miał podmiot, który uzyskał dofinansowanie. Podatnik zaś wykonywał pracę na rzecz podwykonawcy, czyli firmy, która zawarła umowę z beneficjentem. Nie mógł więc bezpośrednio wykonywać celu, na jaki zostały uzyskane fundusze. Wykonywany przez niego nadzór składał się jedynie częściowo na ten cel.

Wyrok jest prawomocny.

Sygn. akt II FSK 717/07