W tej części rankingu oceniane było sześć czynników, za które można było otrzymać maksymalnie 700 punktów. W kolejności ocenialiśmy współczynnik liczby wydanych decyzji do liczby zatrudnionych pracowników (maksymalnie 100 pkt), liczbę decyzji wymiarowych do liczby zatrudnionych pracowników (maksymalnie 100 pkt; te punkty traktowane były jako dodatkowa premia do poprzedniej kategorii), liczba korekt do liczby zatrudnionych pracowników (maksymalnie 100 pkt), liczba kontroli do liczby zatrudnionych pracowników (maksymalnie 150 pkt), liczba wydanych zaświadczeń do liczby zatrudnionych pracowników (maksymalnie 100 pkt) i wreszcie liczba tytułów wykonawczych (wszystkich) do liczby zatrudnionych pracowników (maksymalnie 150 pkt). Zatem najwyżej punktowane są te czynności, które należą do podstawowych zadań urzędów skarbowych. Wszystkie punktowane kategorie pokazywały nam też obciążenie statystycznego pracownika urzędu. Wyszliśmy z założenia, że na sukces urzędu składa się praca wszystkich zatrudnionych w nim osób. Sposób przeliczenia otrzymanych w ten sposób wyników na punkty był standardowy dla tej edycji rankingu i pozostanie taki również w kolejnych jego edycjach. Urząd, który w danej kategorii uzyskał najlepszy wynik, otrzymywał maksymalną liczbę punktów. Kolejne urzędy otrzymywały o tyle mniej punktów, o ile proporcjonalnie gorsze były ich wyniki w stosunku do wyniku najlepszego w danej kategorii urzędu.

Zamieszczone obok tabele prezentują pierwszą dziesiątkę urzędów klasyfikowanych z każdej z czterech grup tej kategorii rankingu.