Jednak aby je przygotować, już teraz trzeba wdrożyć KSR 13, a on omawia zagadnienie trudne i bardzo zróżnicowane w praktyce. Tylko przeanalizowanie całego nowego standardu wraz z dokładnym prześledzeniem przykładów liczbowych i obliczeń w nich przedstawionych pozwoli kompleksowo spojrzeć na tę tematykę. Muszą to zrobić zwłaszcza te podmioty, dla których standard jest obowiązkowy, bo wprowadziły krajowe standardy rachunkowości oraz powiązane z nimi stanowisko do swojej polityki rachunkowości. Pozostałe jednostki mogą, wzorując się na tym stanowisku, opracować własne rozwiązania. Nowa regulacja to bowiem szereg objaśnień, w tym praktycznych przykładów dotyczących zastosowania art. 28 ust. 1 pkt 6, ust. 3, 4, 4a, 11, art. 30 ust. 4 i 5, art. 34 ust. 1 pkt 2, ust. 2, 4, 5 i art. 34b ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 351; dalej: u.r.). Oznacza to, że zawiera on wyjaśnienia dotyczące:

– ustalania kosztu wytworzenia wyrobów gotowych, półproduktów i produktów w toku;

– ustalania kosztów niewykorzystanych zdolności produkcyjnych;

– wyceny produktów na dzień początkowego ujęcia i na dzień bilansowy;

– prezentacji i ujawniania informacji o kosztach wytworzenia produktów i kosztach niewykorzystanych zdolności produkcyjnych w sprawozdaniu finansowym.

TO TYLKO FRAGMENT ARTYKUŁU. CAŁOŚĆ DOSTĘPNA JEST NA EDGP>>>