Generalnie zasady unikania podwójnego opodatkowania odsetek uregulowane są w art. 11 standardowych umów bilateralnych wzorowanych na Modelowej Konwencji OECD. Jednak tego typu umowy zwykle nie są zawierane z rajami podatkowymi. Na skutek przyjęcia Dyrektywy Rady 2003/48/WE w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek, której jednym z głównych postanowień była automatyczna wymiana informacji, pojawiła się kwestia jej uregulowania w stosunku do postrzeganych jako raje podatkowe terytoriów zależnych niektórych państw członkowskich UE. Sposobem rozwiązania tych kwestii stały się umowy w szczególnej formie wymiany listów. Załącznikiem do umowy jest konwencja w sprawie automatycznej wymiany informacji w zakresie dochodów z oszczędności w formie odsetek.

Typowe konwencje regulują procedury umożliwiające podmiotowi wypłacającemu identyfikację właścicieli odsetek, ich miejsca zamieszkania oraz przekazanie informacji o odsetkach właściwemu organowi państwa miejsca zamieszkania właściciela odsetek. Informacje przekazywane są automatycznie, co najmniej raz w roku, w ciągu 6 miesięcy od końca każdego roku podatkowego, w odniesieniu do wszystkich wypłat w danym roku.

W okresie przejściowym, o którym mowa w art. 10 Dyrektywy 2003/48/WE, gdy wypłata odsetek następuje na rzecz osoby zamieszkałej w Polsce, druga strona będzie pobierała u źródła zryczałtowany podatek w wysokości 15 proc. przez pierwsze trzy lata okresu przejściowego, 20 proc. przez kolejne trzy lata, a następnie 35 proc.

Polska zawarła takie umowy z terytoriami zależnymi Niderlandów i Wielkiej Brytanii: w 2004 r. z Królestwem Niderlandów w odniesieniu do Antyli Holenderskich i Aruby oraz z Wyspą Man; w 2004 r. i 2005 r. z Anguillą, Kajmanami, Montserrat oraz Turks i Caicos, w 2005 r. z Brytyjskimi Wyspami Dziewiczymi, Guernsey, Jersey.