Wysokość wskazanego podatku jest istotnie ograniczona – zazwyczaj do 10 lub 5 proc., a niekiedy podawane kwoty są zwolnione z opodatkowania. Polska dodatkowo dokonuje modyfikacji art. 12 swoich umów i – odmiennie niż przewiduje to art. 12 MK OECD – wprowadza analogiczne opodatkowanie kwot należności licencyjnych wypłacanych podmiotom zagranicznym – z zastrzeżeniem ograniczenia tego zryczałtowanego podatku, zwykle do 10 lub 5 proc. Należy jednak dodać, że w obu przypadkach zastosowanie obniżonej stawki zryczałtowanego podatku pobieranego w państwie źródła jest ograniczone do kwot odsetek lub należności licencyjnych wypłacanych w wysokości rynkowej. Natomiast w przypadku gdy w wyniku szczególnych powiązań pomiędzy płatnikiem a osobą uprawnioną do wypłat lub takich powiązań pomiędzy obu tymi podmiotami a osobą trzecią kwota tych należności jest zawyżona, tj. przekracza kwotę, która byłaby ustalona między podmiotami niepowiązanymi – obniżona stawka podatku, względnie zwolnienie od opodatkowania będą zastosowane tylko do rynkowej wysokości kwot odsetek lub należności licencyjnych. Nadwyżki ponad tę kwotę będą opodatkowane w państwie źródła według standardowych, nieobniżonych stawek podatkowych.

Odpowiednie regulacje pozwalające na wspomniany dualistyczny sposób opodatkowania znajdują się w art. 11 ust. 6 MK OECD – w odniesieniu do zawyżonych kwot odsetek i w art. 12 ust. 4 MK OECD – w stosunku do zawyżonych kwot należności licencyjnych. Przepisy te stanowią swego rodzaju specyficzne regulacje cen transferowych i korespondują z art. 9 MK OECD, który pozwala na dostosowanie nierynkowego poziomu dochodów podlegających opodatkowaniu do warunków rynkowych, czyli ustalonych w relacjach z podmiotami niepowiązanymi.