Przychodami ze stosunku pracy się pieniądze i inne świadczenia otrzymane lub postawione do dyspozycji pracownika zarówno podczas trwania stosunku pracy, jak i po jego zakończeniu. Dotyczy to również odszkodowań wynikających z umowy o pracę, chyba że są zwolnione z podatku na postawie art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT. Przepis ten reguluje zwolnienie dla odszkodowań i zadośćuczynień, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych. Od tej zasady są wyjątki.

Jeden z nich dotyczy określonych w prawie pracy odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę. Wyjątek ten nie dotyczy zatem każdego odszkodowania związanego z naruszeniem przepisów o wypowiadaniu umów o pracę, a jedynie tego uregulowanego w art. 361 kodeksu pracy. Oznacza to, że zwolnione z PIT są w szczególności uregulowane w przepisach kodeksu pracy odszkodowania wypłacone m.in. w związku z: nieuzasadnionym albo naruszającym przepisy wypowiedzeniem umowy o pracę zawartej na czas określony, rozwiązaniem umowy o pracę bez wypowiedzenia z naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę w tym trybie lub naruszającym przepisy o rozwiązywaniu umów o pracę bez wypowiedzenia, rozwiązaniem umowy w okresie wypowiedzenia albo w związku ze śmiercią pracodawcy.

Zwolnieniem objęte są ponadto inne rodzaje odszkodowań wynikające z kodeksu pracy. Zaliczają się do nich odszkodowania wypłacone w związku z naruszeniem zasady równego traktowania w zatrudnieniu, przyznane pracownikowi, który wskutek mobbingu rozwiązał umowę o pracę, a także odszkodowanie wypłacone w celu naprawienia szkody wyrządzonej wskutek niewydania w terminie lub wydania niewłaściwego świadectwa pracy. Zwolnieniem wynikającym z art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT objęte są również odszkodowania wypłacone na podstawie art. 6 ustawy z 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych.