Wskazać należy, że Ordynacja podatkowa różnicuje skutki prawne interpretacji m.in. w zależności od tego, czy dotyczą one zdarzeń, które miały miejsce – ochrona ograniczona (brak wszczęcia postępowania karnego skarbowego), czy też zdarzeń planowanych – ochrona pełna (brak obowiązku płacenia podatku). W praktyce pojawił się problem, czy w sytuacji, gdy przedmiotem interpretacji jest zaistniałe zdarzenie o charakterze ciągłym, skutki podatkowe z niego wynikające będą aktualne dla zdarzeń występujących również po doręczeniu takiej interpretacji. Zagadnienie to było przedmiotem orzeczenia WSA we Wrocławiu z 16 lutego 2011 r. (sygn. akt I SA/Wr 1480/10). W sprawie tej dyrektor izby skarbowej uznał, że zdarzenia, które miały miejsce po doręczeniu, dotyczą planowanych działań na dzień składania wniosku, dlatego należy je rozpatrzyć w kontekście zdarzeń przyszłych, które nie były przedmiotem tego wniosku.

Z tym stanowiskiem nie zgodził się sąd, który uznał, że podatnik przedstawił stan faktyczny zaistniały o charakterze ciągłym, a także wskazał, że działania ciągłe skutkują powstawaniem nowych tożsamych stanów faktycznych. Zdaniem sądu należy zatem przyjąć, że podatnik uzyskał potwierdzenie prawidłowości postępowania w zakresie sposobu rozliczania transakcji objętych stanem faktycznym, który dotyczył zarówno zaistniałych zdarzeń, jak i zdarzeń, które w tym samym kształcie będą występować w przyszłości. Zatem w ocenie WSA do stanu faktycznego opisanego jako ciągły, który zaistniał i wywołał skutek przed doręczeniem interpretacji, podatnikowi będzie przysługiwała ochrona ograniczona. Natomiast do zdarzeń zaistniałych po doręczeniu interpretacji podatnik zostanie objęty pełną ochroną prawną. Podsumowując, jeżeli stan faktyczny będący przedmiotem indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego ma charakter ciągły, powtarzalny, to obejmuje on zdarzenie zaistniałe oraz przyszłe.