Ustawodawca przewidział rozwiązania przejściowe dla wielu najbardziej typowych sytuacji. W szczególności przyjął, że podatnik, który wykona czynność opodatkowaną w roku 2010, ale dla czynności tej obowiązek podatkowy powstanie w roku 2011, np. dlatego że podatnik dopiero w pierwszych dniach stycznia wystawi fakturę VAT, wówczas dla takiej czynności stawką właściwą będzie stawka obowiązująca w roku 2010. Zatem jeżeli podatnik sprzeda kontrahentowi w ostatnich dniach grudnia maszynę, która w roku 2010 podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki podstawowej, ale ze względów technicznych wystawi fakturę dopiero 5 stycznia 2011 r., to wówczas faktura taka powinna ujmować tę sprzedaż ze stawką 22 proc.

Innym ważnym przykładem rozwiązania o charakterze przejściowym jest przepis przewidujący, że zaliczki otrzymane w ciągu roku 2010 podlegają opodatkowaniu według stawki właściwej w roku 2010, nawet w przypadku gdy dostawa towarów lub świadczenie usług, na poczet których zaliczka została wpłacona, będzie mieć miejsce w roku 2011. Jeżeli więc podatnik przyjął zaliczkę w wysokości 100 proc. na poczet konkretnego towaru, który zostanie sprzedany kontrahentowi dopiero w lutym 2011 roku i który podlega opodatkowaniu stawką podstawową, wówczas kwoty otrzymanej zaliczki – czyli w tym przypadku w istocie cała kwota należna z tytułu (przyszłej) dostawy towaru – będą podlegały opodatkowaniu stawką 22 proc.

Natomiast w przypadku, gdyby podatnik taki otrzymał 80 proc. zaliczki, a pozostała część należności zostałaby zapłacona dopiero po dostawie towaru, a zatem najwcześniej w lutym 2011 roku, wówczas kwota otrzymana w roku 2010 podlegałaby opodatkowaniu stawką 22 proc. natomiast pozostałe 20 proc. podlegałoby opodatkowaniu stawką właściwą w przyszłym roku, a zatem stawką 23 proc.