Sprawa dotyczyła interpretacji podatkowej. Właściciel nieruchomości wydzierżawił ją na 7 miesięcy. Cały czynsz został opłacony z góry. Chciał wiedzieć, czy jeśli przychody z dzierżawy postanowił opodatkować na zasadach ogólnych, to może zaliczyć do kosztów pełną wartość budynku. Chodziło o odliczenie wydatków, jakie poniósł wcześniej na jego nabycie.

Minister finansów stwierdził, że wydatki na zakup nieruchomości mogą wprost stanowić koszt uzyskania przychodu wyłącznie w sytuacjach przewidzianych w art. 10 ust. 1 pkt 3 i 8 ustawy o PIT (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.). W pierwszym przypadku jest to możliwe poprzez odpisy amortyzacyjne, jeśli budynek jest wpisany do ewidencji środków trwałych przedsiębiorcy. W drugim przypadku – przy rozliczaniu dochodów ze sprzedaży nieruchomości.

Podatnik zaskarżył interpretację do sądu. Uzasadnił, że wydatki na nabycie budynku mogą stanowić koszt podatkowy w każdym przypadku, gdy są związane z osiągnięciem przychodu lub zabezpieczeniem jego źródła. Wyjaśnił, że gdyby nie kupił budynku, to w ogóle nie mógłby osiągnąć przychodów z jego dzierżawy.

Sąd nie uwzględnił tych argumentów. Uznał, że interpretacja podatkowa jest prawidłowa. Orzekł, że wszelkie koszty należy przyporządkowywać do danego źródła przychodów, a z każdym źródłem przychodów związane są inne rodzaje wydatków. W przypadku skarżącego źródłem był przychód z dzierżawy, a nie przychód z działalności gospodarczej, który uzasadniałby zaliczenie do kosztów wartości nieruchomości w postaci odpisów amortyzacyjnych.

Wyrok jest prawomocny.

Wyrok NSA z 5 lutego 2013 r. (sygn. akt II FSK 1242/11).