Tak wynika z orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Spółka w latach 2006 – 2008 wdrożyła system ERP (planowanie zasobów przedsiębiorstwa) i zaczęła z niego korzystać. Na nabycie i wdrożenie aplikacji przedsiębiorstwo wydało określoną sumę pieniędzy i wprowadziło ją jako wartość niematerialną i prawną do ewidencji podatkowej i księgowej. Zawarło też z jedną ze spółek zależnych umowę, na podstawie której spółka córka będzie korzystała z systemu, a w zamian zwróci część kosztów spółce matce. Skarżąca uzyskała też ekspertyzę Wydziału Matematyki i Informatyki Uniwersytetu Wrocławskiego. Jednostka ta potwierdziła, że wdrożony system ERP jest technologią, która w momencie wdrożenia nie była stosowana w świecie przez okres dłuższy niż 5 lat. To oznaczało, że jest to nowa technologia w rozumieniu art. 18b ust. 2 ustawy o CIT (t.j. Dz.U. z 2011 r., nr 74, poz. 397 z późn. zm.).

Spółka w sierpniu 2010 r. zawarła też umowę leasingu zwrotnego, na podstawie której sprzedała system, ale stała się jego jedynym użytkownikiem jako leasingobiorca. Spór dotyczył tego, czy firma mogła w roku 2008 r. skorzystać z ulgi na nowe technologie, czyli odliczyć od podstawy opodatkowania 50 proc. wydatków poniesionych na nabycie systemu ERP.

Sąd orzekł, że skarżąca nie mogła skorzystać z tej ulgi, mimo że spełniła przesłanki określone w art. 18b ust. 2 ustawy o CIT. Zgodnie jednak z art. 18b ust. 8 pkt 3 podatnik traci prawo do ulgi w przypadku zwrotu wydatków na nabycie nowych technologii w jakiejkolwiek formie przed upływem trzech lat podatkowych, licząc od końca roku podatkowego, w którym wprowadził nową technologię do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych. Sąd zgodził się ze stanowiskiem ministra finansów, że skorzystanie z leasingu zwrotnego jest równoznaczne ze zwrotem wydatków na nabycie nowych technologii. Skarżąca zbyła system, a więc uzyskała przysporzenie majątkowe i stała się leasingobiorcą i użytkownikiem systemu. Wyrok jest nieprawomocny.

Wyrok WSA w Warszawie z 11 października 2012 r., sygn.akt III SA/Wa 3542/11.