WSA w Warszawie orzekł, że do wydatków remontowych (maszyny i urządzenia), które nie stanowią ulepszenia środków trwałych, mają zastosowanie przepisy ustawy o CIT (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 z późn. zm.), a nie ustawy o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 152, poz. 1223 z późn. zm.). Spór sprowadzał się do wykładni art. 15 ust. 4e ustawy o CIT. Z przepisu tego wynika, że za dzień poniesienia kosztu uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych. Organ podatkowy twierdził, że do wydatków na maszyny i urządzenia należy stosować przepisy o rachunkowości, które przewidują możliwość amortyzacji. Zdaniem spółki wydatków na maszyny i urządzenia nie można amortyzować, ponieważ nie pozwalają na to przepisy ustawy podatkowej. W efekcie – według spółki – może zaliczyć wydatki bezpośrednio do kosztów.

Sąd przyznał rację spółce. Uznał, że przepisy podatkowe określają, jakie wydatki można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów i w którym momencie.

Sąd wyjaśnił, że w ustawie o CIT istnieją odesłania do prawa bilansowego, jednak takiego odesłania nie zawierają art. 15 ust. 4d i art. 15 ust. 4e ustawy o CIT. Wyrok jest nieprawomocny.

SYGN. AKT III SA/Wa 3044/10