Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 15 marca 2011 r. odniósł się do interpretacji przepisów dotyczących powstania obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości.

W rozpatrywanej sprawie spółka zakupiła nieruchomość zabudowaną i zapłaciła podatek od nieruchomości obliczony tylko od gruntu. Zdaniem spółki na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (tj. Dz.U. z 2010 r. nr 95, poz. 613 z późn. zm.) spółka nie miała obowiązku płacić tego podatku od budynku już od następnego miesiąca po nabyciu. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli okolicznością, od której jest uzależniony obowiązek podatkowy, jest istnienie budowli albo budynku lub ich części, to obowiązek podatkowy powstaje z dniem 1 stycznia roku następującego po roku, w którym budowa została zakończona albo w którym rozpoczęto użytkowanie budowli albo budynku lub ich części przed ich ostatecznym wykończeniem.

Spółka dokonała korekty deklaracji podatkowej po wezwaniu przez organ podatkowy, ale wystąpiła również o interpretację tego przepisu. Burmistrz miasta, na terenie którego położona była nieruchomość, w interpretacji stwierdził, że obowiązek podatkowy powstał od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu nabycia nieruchomości, zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy. Natomiast przepis z art. 6 ust. 2 ustawy odnosi się tylko do inwestora, i nie może być stosowany do nabywcy nieruchomości zabudowanej.

NSA nie zgodził się z organem podatkowym i podważył również stanowisko sądu pierwszej instancji, że odroczony do następnego roku obowiązek podatkowy dotyczy tylko podmiotu (inwestora), który wybudował budynek, a nie nabywcy. Zdaniem sądu nie można uzależniać obowiązku podatkowego od charakteru podmiotu, który włada nieruchomością.

Wyrok jest prawomocny.

Sygn. akt II FSK 1877/09