Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, która przez kilka lat błędnie amortyzowała znak towarowy wart 750 tys. zł. Sąd zgodził się z fiskusem, że można amortyzować tylko te znaki towarowe, które zostały formalnie zarejestrowane przez urząd patentowy.

– Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą, warunkiem amortyzowania znaku towarowego jest uzyskanie na niego prawa ochronnego z rejestracji – podkreślił sędzia NSA Tomasz Zborzyński.

Według NSA od tego poglądu nie ma odstępstw. W ocenie sądu nie ma żadnego znaczenia, że prawo do spornego znaku było przedmiotem rozliczeń między wspólnikami. Bez znaczenia dla rozliczeń podatkowych pozostaje też fakt, że sąd rejestrowy dokonał formalnie zmiany we wpisach swojej ewidencji w związku z wniesieniem znaku towarowego jako aportu do spółki. W tym przypadku działania podejmowane przez sąd rejestrowy nie mają znaczenia dla sprawy podatkowej i prawa do amortyzacji.

W analizowanej sprawie uchwałą z końca listopada 2000 r. nadzwyczajne zgromadzenie wspólników podwyższyło kapitał zakładowy spółki. Udziały w podwyższonym kapitale zakładowym objęte przez jej wspólników zostały pokryte aportem rzeczowym w postaci przedsiębiorstwa należącego do spółki cywilnej. Jednym ze składników majątkowych przedsiębiorstwa wniesionego aportem był znak towarowy. Już w grudniu 2000 r. spółka zaewidencjonowała go w księgach, a od stycznia zaczęła amortyzować.

Problem jednak w tym, że na znak towarowy nie zostało udzielone prawo ochronne. Co prawda w listopadzie 2000 r. spółka cywilna zgłosiła go do rejestracji, a potem sporządzono umowę o przeniesienie prawa do zgłoszonego znaku towarowego na spółkę z o.o. Jednak pierwotnie znak został zarejestrowany na spółkę cywilną. Urząd patentowy dopiero w 2007 roku dokonał zmiany uprawnionego do znaku towarowego, tj. wykreślenia spółki cywilnej i wpisania w jej miejsce spółki z o.o. W tych okolicznościach fiskus uznał, że spółka bezprawnie amortyzowała wniesiony jej aportem znak towarowy. Sądy administracyjne obu instancji potwierdziły to stanowisko. Wyrok jest prawomocny.

Sygn. akt II FSK 1741/09.