Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną spółki dotyczącą interpretacji podatkowej. Potwierdził, że skarżąca miała obowiązek skorygowania podatku naliczonego od tej części inwestycji w obcych środkach trwałych, która nie została zamortyzowana. Sąd podkreślił, że zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości UE podatnik nie musi dokonywać korekty, gdy nie wykorzystał nabytych towarów i usług w prowadzonej działalności z powodów od niego niezależnych.

– W przypadku skarżącej taka sytuacja nie miała miejsca – tłumaczył sędzia Arkadiusz Mudrecki.

To sama spółka podjęła decyzję o zwiększeniu produkcji. W związku z tym podatniczka powinna dokonać korekty podatku naliczonego odnoszącego się do takiego środka trwałego zgodnie z art. 91 ust. 2 ustawy o VAT, w ciągu 5 kolejnych lat, począwszy od roku, w którym został on oddany do użytkowania. NSA podkreślił, że rozwiązania przyjęte przez ustawodawcę w art. 91 ust. 2 ustawy o VAT, nie stoją w sprzeczności ani z prawem krajowym, tj. konstytucją, ani z prawem UE.

We wniosku o interpretację spółka wyjaśniła, że w 2005 roku wynajęła budynek na potrzeby produkcyjne. Wykonała w nim prace adaptacyjne, które wprowadziła do ksiąg i amortyzowała jako inwestycje w obcych środkach trwałych. Z powodu niewystarczającej powierzchni dla zwiększonej produkcji w czerwcu 2007 roku przeniosła produkcję w nowe miejsce. Spółka uważała, że nie ma obowiązku korygowania VAT, bo była zmuszona do przeniesienia produkcji. Organy podatkowe ani sądy administracyjne nie zgodziły się z jej argumentacją.

Wyrok jest prawomocny.

Sygn. akt I FSK 1067/09