Podatniczka zwróciła się do ministra finansów z prośbą o potwierdzenie, że przychód ze sprzedaży nieruchomości, która nie jest już wykorzystywana w działalności gospodarczej, zostanie opodatkowany zryczałtowanym 10-proc. podatkiem dochodowym.

Minister uznał stanowisko podatniczki za błędne. Powołał się na art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o PIT (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.), który stanowi, że przychodem z działalności gospodarczej są przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością środków trwałych, ujętych w ewidencji środków trwałych. Przychody z odpłatnego zbycia składników majątkowych wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej, (mimo iż składniki te nie zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych) – stanowią w myśl ogólnej regulacji art. 14 ust. 1 ustawy o PIT, przychód z działalności gospodarczej opodatkowany stawką właściwą dla tej działalności.

W skardze do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnioskodawczyni podkreśliła, że aby sprzedaż nieruchomości zakwalifikować do źródeł przychodów z działalności gospodarczej, to następować musiałaby ona w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, tym czasem nieruchomości nie są już używane do jej prowadzenia. Po drugie, nieruchomości winny mieścić się wśród składników majątku wyszczególnionych w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT i ujętych w ewidencji środków trwałych.

Sąd oddalił skargę. Zdaniem sądu nieruchomości podatniczki w przeszłości wykorzystywane były do prowadzenia działalności gospodarczej. Fakt, że podatniczka mimo ciążącego na niej obowiązku nie wpisała środka trwałego (nieruchomości) do ewidencji, nie może skutkować rozwiązaniami podatkowymi korzystniejszymi niż w przypadku, gdyby podatniczka dopełniła tego obowiązku. Tym samym przychód ze zbycia nieruchomości należy traktować, na mocy art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Sygn. akt I SA/Gl 300/09