Marek Kutarba: Bajka o podatku Belki

Nie zawsze podwójna gra

Przedstawmy przykład. Wpłacam do banku 2 tys. zł. Bank daje mi po roku 10 proc. odsetek. W formie odsetek dostaję 200 zł. Od nich muszę zapłacić podatek. Ale wpłacone wcześniej 2 tys. zł pozostaje nieopodatkowane. Te 200 zł, które dostałem od banku, to mój zarobek, który wcześniej nigdy nie był opodatkowany. Wpłacone zaś przeze mnie 2 tys. zł, które opodatkowano mi, gdy zarobiłem, teraz podatkiem Belki opodatkowane już nie jest. Żadna z tych kwot nie jest zatem opodatkowana dwa razy. Identycznie w przypadku inwestycji kapitałowych. Inwestuję 2 tys. zł na giełdzie, kupując akcje. Po roku wartość akcji wzrasta o 10 proc. Sprzedaję je za 2,2 tys. zł. Podatek zapłacę zatem tylko od przyrostu wartości moich pieniędzy, tj. od 200 zł. Zasada jest zatem prosta. Zarobiłeś – płacisz podatek. Ale nie od tego, co już miałeś i od czego zapłaciłeś już raz podatek, tylko od tego, co dostałeś dodatkowo za swoje inwestycje. Jeśli ktokolwiek w Polsce może mówić o podwójnym opodatkowaniu, to właściciele spółek z o.o. W ich przypadku najpierw podatek płaci spółka, która do nich należy. Od dochodu, z którego wypłacany jest zysk dla tego właściciela. Później od wypłaconego sobie zysku właściciel płaci podatek po raz drugi. No, ale tu skarbówka mówi, że to nie ten sam podatnik. Bo raz jest nim spółka, drugi raz osoba fizyczna. Przyznajmy też uczciwie, że w skali europejskiej ten przypadek niczym odosobnionym nie jest.

Czasem, gdy słucha się podatkowych bajek na temat czy podatku Belki, czy podatku od inwestycji giełdowych, i to z ust polityków czy ekonomistów, to aż kusi, by spytać, jak duże inwestycje poczynili oni sami. Zakładam jednak wariant optymistyczny, że to przypadek. Wynik braku wiedzy, niedouczenia, braku chwili refleksji. Zakładam, że chodzi wyłącznie o walkę z nadmiernym fiskalizmem. Nawet jeśli nie bardzo rozumiem, w czym lepsze są dochody z giełdy czy lokat, od dochodów z pracy lub emerytur, by od tych pierwszych podatku płacić nie trzeba było, a od tych drugich już tak. I to często według wyższej stawki niż ta, która dotyczy inwestorów i oszczędzających. Kłopot w tym, że większość z nas lubi bajek słuchać i bezkrytycznie powtarzać je dalej. I to jest w tym najsmutniejsze.