Sprawa dotyczyła właściciela garażu znajdującego się w budynku mieszkalnym. Prezydent miasta ustalił, że garaż ma charakter niemieszkalny i ma założoną odrębną księgę wieczystą niż mieszkanie podatnika. Z tego względu uznał, że zastosowanie ma stawka przewidziana dla budynków lub ich części pozostałych.

Podatnik uważał natomiast, że prezydent i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach nie uzasadnili w żaden sposób, dlaczego kwota podatku do zapłaty ma być dziesięciokrotnie wyższa. W 2015 r. zapłacił on za garaż 13 zł, a decyzja wydana w 2016 r. opiewała na 145 zł od tego miejsca.

Podatnik twierdził też, że przedmiotem opodatkowania nie jest garaż stanowiący przedmiot odrębnej własności, ale jedynie miejsce postojowe w podziemnej hali wielorodzinnego budynku mieszkalnego. Powołał się na umowę ustanowienia odrębnej własności lokalu, z której wynikało, że deweloper sprzedał udział we własności hali garażowej z prawem do użytkowania miejsca parkingowego. Podatnik uważał więc, że miejsce postojowe powinno być objęte stawką właściwą dla mieszkania.

Nie zgadzał się również z wyliczeniami dotyczącymi powierzchni miejsca postojowego. Twierdził, że to tylko 8,64 mkw. (organy przyjęły 19,22 mkw.), bo z pozostałej powierzchni nie może korzystać jak właściciel, ponieważ są to ciągi komunikacyjne i drogi dojazdowe.

WSA w Kielcach przyznał rację fiskusowi. Nie miał bowiem wątpliwości, że podatnik był właścicielem udziału w odrębnej własności lokalu niemieszkalnego. Takie ustalenia potwierdzają też dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków – wskazał.

Sąd potwierdził także prawidłowość zastosowanej przez organy stawki podatku od nieruchomości. Zgodnie z uchwałą NSA z 27 lutego 2012 r., garaż stanowiący przedmiot odrębnej własności, usytuowany w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, jest opodatkowany według stawki właściwej dla budynków pozostałych. Wysokość tej stawki określiła w uchwale Rada Miasta Kielce na 7,40 zł od 1 mkw. powierzchni użytkowej.

WSA przyznał też, że organy prawidłowo obliczyły powierzchnię do opodatkowania. Wyliczenia wynikały z ułamka powierzchni wskazanej w akcie notarialnym. Wyrok jest nieprawomocny. 

ORZECZNICTWO

Wyrok WSA w Kielcach z 11 sierpnia 2016 r., sygn. akt I SA/Ke 392/16. www.serwisy.gazetaprawna.pl/orzeczenia