statystyki

Mnisterstwo Finansów wyjaśna wątpliwości związane z klauzulą przeciwko unikaniu opodatkowania

autor: Łukasz Zalewski30.05.2016, 11:10; Aktualizacja: 30.05.2016, 11:18
Klauzulę stosuje się do dokonanych transakcji, których głównym celem lub jednym z głównych celów jest uzyskanie korzyści podatkowej (pomniejszenie lub uniknięcie zobowiązań podatkowych)

Klauzulę stosuje się do dokonanych transakcji, których głównym celem lub jednym z głównych celów jest uzyskanie korzyści podatkowej (pomniejszenie lub uniknięcie zobowiązań podatkowych)źródło: ShutterStock

Klauzula przeciw unikaniu opodatkowania od początku budzi liczne spory. Eksperci twierdzą, że jest ona niezgodna z konstytucją. Pojawiały się kolejne wątpliwości. Poprosiliśmy więc Ministerstwo Finansów o wyjaśnienie czterech głównych spornych kwestii. Pokazujemy też, w jakich krajach obowiązują klauzule generalne przeciw unikaniu opodatkowania i na jakich zasadach funkcjonują.

Reklama


● Dlaczego może działać wstecz i inne sporne kwestie

Jakie były powody objęcia klauzulą korzyści zamiast czynności podatkowych?

W ustawie wprowadzającej klauzulę do polskiego systemu podatkowego wskazano, że ma ona mieć zastosowanie do korzyści podatkowej uzyskanej po dniu wejścia w życie ustawy. Oparcie przepisu przejściowego na korzyści, a nie czynności podatkowej, zostało wprowadzone przez poprawkę poselską na etapie prac w podkomisji stałej do monitorowania systemu podatkowego. Ministerstwo przychyliło się do propozycji poselskiej. Uznano bowiem, iż gdyby przepis przejściowy odwoływał się do czynności podatkowej, te same moduły agresywnej optymalizacji byłyby różnie traktowane w zależności od tego, czy korzystający z nich podatnicy zdążyli je stworzyć przed momentem, kiedy klauzula zaczęła obowiązywać.

Klauzula przeciwko unikaniu opodatkowania będzie mieć zastosowanie do struktur o wysokim poziomie skomplikowania, które składają się z wielu operacji i elementów. W takim przypadku wskazanie konkretnego momentu dokonania czynności mogłoby być w praktyce trudne do określenia.

Można to wyjaśnić na stosunkowo prostym przykładzie: jeżeli elementem sztucznej struktury optymalizacyjnej byłoby wypłacanie dywidend za pośrednictwem spółki zagranicznej, trudno byłoby jednoznacznie określić czy czynnością związaną z tym schematem optymalizacyjnym było utworzenie spółki zagranicznej, czy każdorazowe wypłacenie dywidendy. Gdyby uznano, że momentem dokonania czynności było założenie spółki zagranicznej, przepisy klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania de facto nie mogłyby mieć zastosowania.

Istniałyby wątpliwości co do rozumienia pojęcia czynności. Przy wąskim rozumieniu czynności prawnej, ograniczonym do ujęcia cywilistycznego, mogłoby to prowadzić do bezterminowego zalegalizowania już istniejących struktur/schematów agresywnej optymalizacji. Takie zjawisko miałoby również jednoznacznie negatywny wpływ na konkurencyjność podmiotów działających na rynku, ponieważ podmioty, które zdążyłyby się zoptymalizować przed dniem wejścia w życie przepisów wprowadzających klauzulę, dysponowałyby istotną, zalegalizowaną przewagą konkurencyjną nad podmiotami, które nie zdecydowałyby się na takie działania lub nie zdążyłyby ich przeprowadzić.


Pozostało jeszcze 84% treści

Czytaj wszystkie artykuły
Miesiąc 97,90 zł
Zamów abonament

Mam kod promocyjny
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję
Więcej na ten temat

Reklama


Artykuły powiązane

Polecane

Reklama

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Redakcja poleca

Polecane

Reklama