Joanna Narkiewicz-TarŁowska

doradca podatkowy, starszy menedżer Pricewaterhouse-Coopers

Pierwsza to opodatkowanie dochodów z pracy, uzyskanych przez szwedzkich nierezydentów podatkowych podatkiem liniowym w wysokości 25 proc. Aby skorzystać z preferencyjnej stawki, należy wcześniej złożyć odpowiedni wniosek w lokalnym urzędzie skarbowym. Zazwyczaj robi to pracodawca.

Istnieje też możliwość preferencyjnego opodatkowania dochodów uzyskiwanych przez osoby zagraniczne będące ekspertami, naukowcami czy tzw. kluczowymi pracownikami. Dotyczy to pracowników wykonujących specjalistyczne zadania lub badania naukowe o takim profilu czy na takim poziomie kompetencji, że rekrutacja odpowiednich pracowników szwedzkich jest niezwykle trudna. Dotyczy to również osób, które kierują przedsiębiorstwem lub mają kluczową pozycję w przedsiębiorstwie. W tym przypadku tylko 75 proc. dochodu pracownika podlega opodatkowaniu przez pierwsze trzy lata spędzone przez niego w Szwecji. Dodatkowo, niektóre świadczenia wypłacone przez pracodawcę są zwolnione od podatku. Są to: opłaty za szkołę dla dzieci pracownika, zwrot kosztów przeprowadzki do lub ze Szwecji oraz finansowanie kosztów podróży pracownika i jego członków rodziny do Polski, jednak nie częściej niż dwa razy do roku.

Aby skorzystać z preferencyjnych zasad opodatkowania, należy spełnić następujące warunki: pracownik musi być zatrudniony przez szwedzką spółkę lub przez zagraniczną spółkę z zakładem w Szwecji, zatrudnienie oraz pobyt w Szwecji muszą być z góry ograniczone w czasie najdłużej do pięciu lat, a pracownik nie może mieszkać w Szwecji przez pięć lat przed podjęciem zatrudnienia. Dodatkowo, pracownik nie może być obywatelem szwedzkim. Warunkiem zastosowania przepisu jest również nabycie szwedzkiej rezydencji podatkowej poprzez pobyt w Szwecji dłuższy niż sześć miesięcy.

Przed zastosowaniem opisanego preferencyjnego opodatkowania należy uzyskać decyzję od szwedzkich władz podatkowych potwierdzającą taką możliwość. Wniosek należy złożyć w radzie do spraw opodatkowania naukowców (Forskarskattenämnden) w terminie trzech miesięcy od chwili rozpoczęcia pracy w Szwecji. Zarówno pracownik, jak i pracodawca może złożyć wniosek. We wniosku należy podać informacje o doświadczeniu i szczególnych kwalifikacjach danej osoby, o jej przewidzianym zakresie obowiązków oraz o działalności przedsiębiorstwa. Należy też opisać trudności rekrutacyjne na szwedzkim rynku pracy, uzasadniające konieczność zatrudnienia osoby zagranicznej. W przypadku pracownika kluczowego pożądane są też informacje o strukturze organizacji, o tym, ilu podwładnych będzie miał pracownik, i przed kim będzie odpowiadał. Dodatkowo, wymagana jest informacja o wynagrodzeniu i ewentualnych świadczeniach przysługujących pracownikowi, jak również o dacie rozpoczęcia zatrudnienia. Od decyzji rady można się odwołać do sądu administracyjnego pierwszej instancji (Länsrätten) właściwego dla Sztokholmu.

(EM)