statystyki

Ustawa hazardowa obowiązuje i musi być stosowana

autor: Marek Szydło11.05.2015, 07:48; Aktualizacja: 11.05.2015, 10:14
Hazard

Hazardźródło: ShutterStock

Wbrew wyrażanym niekiedy poglądom wszystkie przepisy ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. nr 201, poz. 1540 ze zm.) cały czas obowiązują i co za tym idzie muszą być stosowane – zwłaszcza przez organy administracji publicznej, w tym celne i podatkowe.

Reklama


 Dotyczy to w szczególności art. 6 ust. 1 i art. 14 ust. 1, które stanowią, że urządzanie gier cylindrycznych, w karty, w kości oraz gier na automatach dozwolone jest wyłącznie w kasynach gry, na których prowadzenie wymagane jest uzyskanie koncesji. Wymienione regulacje nie są przepisami technicznymi w rozumieniu dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 22 czerwca 1998 r., ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.Urz. WE 1998, L 204/37, ze zm.). O kwalifikacji art. 6 ust. 1 i art. 14 ust. 1 ustawy jako przepisów technicznych w rozumieniu dyrektywy nie przesądził bynajmniej – wbrew temu, co się czasem zupełnie błędnie twierdzi – wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) z 19 lipca 2012 r. w sprawach C 213/11, C 214/11 i C 217/11. W wyroku tym TSUE pozostawił otwartą kwestię, czy wspomniane regulacje mogłyby być ewentualnie zaliczone do przepisów technicznych (pkt 27–40 wyroku). Ostateczne i autorytatywne rozstrzygnięcie TSUE pozostawił polskim sądom.

Omawiane przepisy ustawy dlatego nie mają charakteru technicznego, że nie wpływają w sposób istotny na właściwości (tj. na skład lub rodzaj) lub na sprzedaż (obrót) automatów do gier lub innych przyrządów służących do gier. W szczególności pod rządami art. 6 ust. 1 i art. 14 ust. 1 ustawy automaty do gier oraz inne przyrządy służące do gier nadal mogą być komercyjnie wykorzystywane i sprzedawane na rynku, w tym na rynku gier hazardowych oraz poza nim, i to zarówno w Polsce, jak i za granicą. Art. 6 ust. 1 i art. 14 ust. 1 ustawy nie stanowią zresztą w ogóle przeszkód w swobodnym przepływie towarów pomiędzy państwami członkowskimi, gdyż stanowią one niedyskryminacyjne selling arrangements, czyli regulacje prawne dotyczące nie samego towaru jako takiego, ale sposobów jego sprzedaży (por. orzeczenie TSUE w sprawach C-267/91 i 268/91).


Pozostało jeszcze 57% treści

Czytaj wszystkie artykuły
Miesiąc 97,90 zł
Zamów abonament

Mam kod promocyjny
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu tylko za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Kup licencję
Więcej na ten temat

Reklama


Artykuły powiązane

Polecane

Reklama

Twój komentarz

Zanim dodasz komentarz - zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.

Widzisz naruszenie regulaminu? Zgłoś je!

Redakcja poleca

Polecane

Reklama