Sprawa dotyczyła spółki prowadzącej sieć marketów budowlanych. Firma zorganizowała dla swoich klientów program lojalnościowy, w ramach którego otrzymali oni bony o różnej wartości nominalnej na zakup towarów. Problem polegał na tym, że firma obliczała od tych transakcji podatek należny, a nie powinna była tego robić, bo bony i rabaty pomniejszają podstawę opodatkowania VAT. Spółka popełniała też inny błąd – zaliczała VAT należny od transakcji pokrytych bonami do kosztów uzyskania przychodów.

Urząd skarbowy zwrócił firmie nadpłacony VAT należny, ale na tym problem się nie skończył. Spór toczył się o to, jak spółka powinna skorygować błędne zaliczenie podatku należnego do kosztów – czy poprzez korektę przychodów, czy kosztów.

Spółka uważała, że wystarczy jeśli otrzymaną nadpłatę wykaże w bieżących przychodach. Na potwierdzenie tej tezy powołała się na art. 12 ust. 4 pkt 6 ustawy o CIT, zgodnie z którym do przychodów nie można zaliczyć tylko tych zwróconych podatków, które nie zostały wcześniej ujęte w kosztach. Skoro zaliczyła podatek do kosztów, to teraz na bieżąco może wykazać w przychodach jego zwrot.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie był innego zdania. Wyjaśnił, że spółka błędnie ujęła VAT w kosztach i w takim razie musi je teraz odpowiednio zmniejszyć, korygując je wstecz. Będzie to oznaczało, że musi dopłacić zaległy CIT i uregulować odsetki.

Organ wskazał, że przepisy nie przewidują możliwości korekty podatku należnego przez przychody. Tak można korygować wyłącznie VAT naliczony, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4f ustawy o CIT.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał rację spółce. Uznał, że skoro ujęła ona podatek należny w kosztach, to wystarczy, że jego zwrot wykaże w bieżących przychodach – w terminie, w którym otrzyma zwrot podatku. Nie chodzi o możliwość zaliczenia do przychodów podatku należnego rozumianego jako danina zawarta w cenie sprzedawanych towarów i usług, lecz o zaliczenie do nich kwoty nadpłaconego zobowiązania podatkowego – stwierdził WSA. Uznał, że nie ma przy tym znaczenia fakt, że kwota ta powstała przez zawyżenie podatku należnego.

Wyrok ten uchylił Naczelny Sąd Administracyjny. Orzekł, że rację ma dyrektor izby. Sędzia Jerzy Płusa wyjaśnił, że skoro źródłem nadpłaty jest wadliwe zaliczenie podatku należnego do kosztów uzyskania przychodu, to należy dokonać ich korekty.

Sędzia przywołał także inne orzeczenie NSA (sygn. akt II FSK 1511/12) oraz prawomocne wyroki WSA we Wrocławiu (sygn. akt I Sa/Wr 551/11, I Sa/Wr 430/11). W pierwszym z nich NSA orzekł, że korekta kosztów uzyskania przychodów może dotyczyć tylko okresu rozliczeniowego, w którym je zawyżono.

ORZECZNICTWO

Wyroki NSA z 26 lutego 2015 r., sygn. akt II FSK 13/13, II FSK 275/13