Sprawa dotyczyła nauczyciela języka angielskiego, zatrudnionego w szkole na pełny etat, który w czasie wolnym od pracy udzielał korepetycji. Swoją działalność zarejestrował w ewidencji prowadzonej przez burmistrza miasta, ale przychody z niej rozliczał jako przychody z działalności oświatowej wykonywanej osobiście, zgodnie z art. 13 pkt 2 ustawy o PIT.

Nauczyciel był przekonany, że postępuje właściwie, a wpis do ewidencji działalności gospodarczej nie ma żadnego wpływu na sposób rozliczania przez niego podatku.

Nie zgodziła się z nim Izba Skarbowa w Poznaniu. Stwierdziła, że skoro nauczyciel zarejestrował działalność i otrzymał zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej, to w istocie prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT. W związku z tym powinien rozliczać przychody z korepetycji jako przychody z działalności gospodarczej.

Podatnik zaskarżył tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, a ten przyznał mu rację. Sąd zwrócił uwagę na fakt, że nauczyciel nie prowadzi szkoły językowej, w której zatrudniałby lektorów udzielających korepetycji, ale wykonuje działalność osobiście, co mieści się w definicji działalności oświatowej, o której mowa w art. 13 pkt 2 ustawy. Łódzki sąd wyjaśnił, że udzielanie korepetycji w sposób zorganizowany, ciągły i ponoszenie odpowiedzialności za ich rezultat oraz ryzyka gospodarczego nie ma żadnego wpływu na charakter prowadzonej przez podatnika działalności. Jego zdaniem o tym, że udzielanie korepetycji jest działalnością gospodarczą, nie przesądza również zarejestrowanie jej w ewidencji.

Tego samego zdania był Naczelny Sąd Administracyjny. Uzasadniając wyrok, sędzia Anna Dumas wyjaśniła, że udzielanie korepetycji jest działalnością oświatową, prowadzoną osobiście przez nauczyciela. Skoro podatnik wykonuje ją sam i nie zatrudnia w tym celu innych osób ani nie prowadzi szkoły językowej, to nie można uznać, że jest to działalność gospodarcza.

ORZECZNICTWO

Wyrok Naczelnego Sąd Administracyjnego z 30 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FSK 1279/12.