Sprawa dotyczyła spółki zajmującej się dostawą okularów korekcyjnych i opraw do nich. Do 31 grudnia 2010 r. ich dostawa była objęta stawką 7 proc. Od 2011 r. stawka wzrosła o 1 pkt proc., ale wątpliwości spółki dotyczyły tego, czy w ogóle może z niej korzystać.

We wniosku o interpretację spółka powoływała się na poz. 105 załącznika nr 3 do ustawy o VAT, z której wynika, że preferencyjną stawką są objęte wyroby medyczne w rozumieniu ustawy o wyrobach medycznych, dopuszczone do obrotu na terytorium Polski (bez względu na symbol PKWiU). Spółka podnosiła, że zgodnie z art. 132 ustawy z o wyrobach medycznych przez wyrób medyczny należy rozumieć także jego wyposażenie, czyli również oprawki do okularów. Na potwierdzenie przywołała pismo Ministerstwa Finansów z 16 maja 2005 r. (nr PP3-812-894/2004/BL/ 2750/Pp).

Izba skarbowa odpowiedziała, że obniżony VAT stosuje się do okularów korekcyjnych, a nie samych oprawek.

Początkowo WSA oddalił skargę spółki. Orzekł, że w rozumieniu ustawy o wyrobach medycznych pojęcia wyrób medyczny i wyposażenie wyrobu medycznego nie są tożsame, o czym przesądza definicja ze słowniczka z art. 2 ust. 1 pkt 33 tej ustawy. Sąd wskazał również na możliwość wykorzystywania tych samych oprawek do celów pozamedycznych.

Spółka nie zgodziła się z wyrokiem WSA i wniosła skargę do NSA (sygn. akt I FSK 1715/12), a ten ją uwzględnił. Stwierdził, że WSA błędnie zinterpretował przepisy i że możliwość wykorzystania oprawek na inne cele niż medyczne nie pozbawia dostawcy towaru możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki.

NSA wskazał przy tym, że treść załącznika 3 do ustawy o VAT wyraźnie odsyła do stosowania przepisów ustawy o wyrobach medycznych, a jej art. 132 wprowadził szerokie pojęcie wyrobu medycznego.

Na skutek uchylenia wyroku WSA sprawa ponownie trafiła do I instancji. Tym razem sąd wojewódzki, wydał wyrok korzystny dla spółki.

Stawka VAT na wyroby medyczne nadal wynosi 8 proc., ale 26 września 2013 r. Komisja Europejska złożyła w tej sprawie skargę do unijnego Trybunału Sprawiedliwości

ORZECZNICTWO

Wyrok WSA w Warszawie z 25 marca 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 245/14.