Chodziło o zatrudnionego na podstawie kontraktu menedżera – członka zarządu spółki kapitałowej. Swoje obowiązki miał wykonywać z należytą starannością, w biurze firmy, którą zarządzał. Przysługiwało mu wynagrodzenie miesięczne oraz nagrody roczne ustalane przez radę nadzorczą w zależności od wyników jego pracy.

Menedżer wskazał, że swoje wynagrodzenie na gruncie PIT traktuje jako przychód z działalności wykonywanej osobiście. Podkreślił także, że jest zarejestrowanym podatnikiem VAT. Opłacił ponadto ubezpieczenie w zakresie odpowiedzialności cywilnej, deliktowej i kontraktowej.

Zapytał izbę skarbową, czy jego wynagrodzenie podlega VAT. Sam był zdania, że tak. Powołał się na art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o tym podatku, (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), który zawiera wyłączenia z opodatkowania. Przepis ten odwołuje się do ustawy o PIT (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.) i mówi, że samodzielnej działalności gospodarczej nie wykonuje zleceniobiorca związany ze zlecającym więzami tworzącymi stosunek prawny co do warunków wykonywania swoich usług, wynagrodzenia za nie i nieponoszenia odpowiedzialności wobec osób trzecich.

Zdaniem menedżera, nie spełnia on łącznie wszystkich tych warunków, więc jego wynagrodzenie powinno być powiększone o VAT. Przypomniał, że jako członek zarządu na podstawie przepisów kodeksu spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1030) ponosi odpowiedzialność względem osób trzecich.

Izba skarbowa była odmiennego zdania. Uznała, że to spółka, a nie menedżer ponosi odpowiedzialność wobec osób trzecich za jego działalność, więc nie są spełnione wszystkie przesłanki, aby uznać go za podatnika VAT.

Sprawa trafiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, który zgodził się z menedżerem. WSA podkreślił, że art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy jest niezgodny z dyrektywą VAT w tym zakresie, w którym odwołuje się do ustawy o PIT, i zawiera pojęcia niedookreślone. Sąd dodał, że aby ocenić, czy menedżer działa jako podatnik VAT, należy określić ocenić jego samodzielność w działaniu wobec spółki. W tej sprawie brak było pełnego podporządkowania wobec firmy, a podatnik ponosił odpowiedzialność za swoje działania. Skoro tak, to nie można zastosować wyłączenia ustawowego i należy uznać, że jest to podatnik VAT.

Wyrok nie jest prawomocny.

ORZECZNICTWO

Wyrok WSA w Gdańsku z 24 września 2013 r. (sygn. akt I SA/Gd 792/13).