Urząd Skarbowy Łódź-Polesie rozstrzygnął wątpliwości dotyczące konieczności zapłaty podatku od spadków od kwoty otrzymanego odszkodowania. Na mocy orzeczenia z 1949 roku doszło do przejęcia na własność państwa przedsiębiorstwa. Decyzją z 2004 roku minister gospodarki i pracy stwierdził nieważność tego orzeczenia.
KIEDY OD SPADKU JEST PODATEK

Podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Polski tytułem: • dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu, polecenia testamentowego; • darowizny, polecenia darczyńcy; • zasiedzenia i nieodpłatnego zniesienia współwłasności; • zachowku; • nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.
Powołując się na tę decyzję, jeden ze spadkobierców zwrócił się do ministra o wypłatę odszkodowania z tytułu szkody poniesionej na wskazanym przedsiębiorstwie. Minister ustalił wysokość odszkodowania na 1 203 938 zł, dzieląc je na poszczególnych spadkobierców. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz.U. z 2004 r. nr 142, poz. 1514 z późn. zm.) podatkowi podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Polski lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium RP, m.in. tytułem dziedziczenia. Rozpatrywane roszczenie o odszkodowanie jest prawem majątkowym, jednak w przedmiotowej sprawie realizacja tego prawa przez spadkobierczynię nie skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn. W dniu śmierci spadkodawcy nie przysługiwało mu prawo majątkowe w postaci skutecznego roszczenia o odszkodowanie. Prawo to powstało w związku z uprawomocnieniem się decyzji ministra gospodarki z 2004 roku stwierdzającej nieważność orzeczenia z 1949 roku. Dopiero ta decyzja stała się podstawą do dochodzenia odszkodowania. Postanowienie naczelnika Urzędu Skarbowego Łódź-Polesie (nr IV-4310-5/06)