Czy przy amortyzacji budynku pomniejszać stawki amortyzacji
Czy rozpoczęcie amortyzacji budynku użytkowego uprawnia do pomniejszenia stawki amortyzacji o lata wcześniejszej amortyzacji?
TAK Obecnie podatnicy mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy dla budynków (lokali) niemieszkalnych, dla których stawka amortyzacyjna z wykazu stawek amortyzacyjnych wynosi 2,5 proc., niż 40 lat, pomniejszone o pełną liczbę lat, które upłynęły od dnia ich oddania po raz pierwszy do używania do dnia wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej przez podatnika. Okres amortyzacji nie może być krótszy niż 10 lat. Oznacza to, że w nowej regulacji istnieje możliwość skrócenia okresu amortyzacji poprzez odjęcie od okresu podstawowego, tj. 40 lat, okresu, który upłynął od dnia oddania budynku do używania. W konsekwencji, im starszy budynek kupujemy, tym krótszy jest okres amortyzacji. Natomiast im kupujemy budynek nowszy tym okres amortyzacji jest dłuższy. PODSTAWA PRAWNA ■ Art. 22j ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.).
Czy kontynuować amortyzację rozpoczętą w ubiegłym roku
W zeszłym roku skorzystałem z jednorazowego odpisu amortyzacyjnego dla fabrycznie nowych środków trwałych. Czy muszę stosować stare zasady amortyzacji tych środków?
TAK W przepisach przejściowych noweli PIT, która wprowadziła od tego roku zmiany do zasad stosowania amortyzacji, określono, że podatnicy którzy przed 1 stycznia 2007 r. rozpoczęli amortyzację środków trwałych, korzystając z jednorazowego odpisu w wysokości 30 proc. wartości początkowej fabrycznie nowych środków trwałych, stosują do dalszej amortyzacji tych środków przepisy obowiązujące przed 1 stycznia 2007 r. Dodatkowo, jeżeli wysokość odpisu tak ustalonego byłaby niższa od odpisów obliczonych metodą degresywną podatnicy mogli dokonywać odpisów przy zastosowaniu stawki z wykazu stawek amortyzacyjnych podwyższonej o współczynnik nie wyższy niż 3,0. W tym wypadku roczną kwotę amortyzacji ustala się w proporcji do liczby pełnych miesięcy pozostałych do końca roku, od momentu wprowadzenia środków do ewidencji. Podatnicy mogli dokonywać odpisów amortyzacyjnych jednorazowo, nie wcześniej niż w miesiącu, w którym środki trwałe zostały wprowadzone do ewidencji, lub w równych ratach co miesiąc albo w równych ratach co kwartał, albo jednorazowo na koniec roku podatkowego. W następnym roku podatkowym podatnicy dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej metodą liniową lub degresywną. PODSTAWA PRAWNA ■ Art. 22k ust. 4-6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.) w brzmieniu obowiązującym w 2006 roku. ■ Art. 13 pkt 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 217, poz. 1588 z późn. zm.).
Czy uwzględniać dotychczasowe odpisy przy aporcie firmy
Czy po wniesieniu aportem do spółki kapitałowej innego przedsiębiorstwa należy uwzględnić przy amortyzacji wcześniejsze odpisy?
TAK Przepisy określają, że podmioty powstałe w wyniku zmiany formy prawnej, podziału albo połączenia podmiotów dokonują odpisów amortyzacyjnych z uwzględnieniem dotychczasowej wysokości odpisów oraz kontynuują metodę amortyzacji przyjętą przez podmiot o zmienionej formie prawnej, podzielony albo połączony. Zasadę te stosuje się również odpowiednio w razie nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w drodze wkładu niepieniężnego, jeżeli składniki majątku wchodzące w skład wkładu niepieniężnego były wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podmiotu wnoszącego taki wkład. Do końca grudnia 2006 r. kontynuacja amortyzacji dotyczyła przypadków łączenia, przekształcenia bądź podziału podmiotów. Nie dotyczyło to wniesienia przedsiębiorstwa (zorganizowanej części przedsiębiorstwa) do spółki, gdyż wtedy można było określić wartość początkową składników majątkowych wchodzących w skład przedsiębiorstwa (zorganizowanej części przedsiębiorstwa) przy uwzględnieniu wartości rynkowej. Od 2007 roku w przypadku kiedy zostanie wniesiony aport w postaci przedsiębiorstwa (zorganizowanej części przedsiębiorstwa), należy kontynuować amortyzację, tj. wartość początkową, metodę oraz stawkę amortyzacji, które stosował udziałowiec (akcjonariusz) wnoszący aport. Oznacza to, że dotychczasowe odpisy będą uwzględnione w dalszej amortyzacji. PODSTAWA PRAWNA ■ Art. 22g ust. 14-14b oraz art. 22h ust. 3-3b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.).
Czy można amortyzować budynek przez 10 lat
W tamtym roku zacząłem amortyzację starego lokalu użytkowego wykorzystywanego w prowadzonej działalności usługowej. Czy mogę go zamortyzować w ciągu 10 lat?
TAK Zgodnie z przepisami przejściowymi ustawy nowelizującej ustawę o PIT, do budynków i lokali używanych lub ulepszonych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, stosuje się stare zasady amortyzacji, gdy rozpoczęcie amortyzacji nastąpiło przed 1 stycznia 2007 r. Podatnicy mogli indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, z tym że okres amortyzacji nie mógł być krótszy dla budynków (lokali) i budowli niż 10 lat. W stanie prawnym obowiązującym do 31 grudnia 2006 r. podatnik mógł więc amortyzować budynek (lokal) niemieszkalny przez okres 10 lat. Przy czym, aby zastosować taką indywidualną stawkę, powinien udowodnić, że budynek (lokal) niemieszkalny był wykorzystywany przed jego nabyciem co najmniej przez okres 60 miesięcy albo że był ulepszony przez podatnika w taki sposób, że ulepszenie stanowiło co najmniej 30 proc. jego wartości początkowej. W przypadku niespełnienia tych warunków podatnik powinien amortyzować budynek przez okres 40 lat. PODSTAWA PRAWNA ■ Art. 22j ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.) w brzmieniu obowiązującym w 2006 roku. ■ Art. 13 pkt 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 217, poz. 1588 z późn. zm.).
Czy jest jednorazowy odpis od domku kempingowego
Czy może skorzystać z jednorazowego odpisu amortyzacyjnego od zakupu domku kempingowego związanego z gruntem przedsiębiorca rozpoczynający działalność gospodarczą w ramach wynajmu takich domków?
NIE Podatnicy w roku podatkowym, w którym rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej, oraz mali podatnicy mogą dokonywać jednorazowo odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych zaliczonych do grupy 3-8 klasyfikacji środków trwałych, z wyłączeniem samochodów osobowych, w roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości kwoty 50 tys. euro łącznej wartości tych odpisów amortyzacyjnych. Odpis jednorazowy dotyczy tylko środków trwałych zaliczonych do grupy 3-8 klasyfikacji środków trwałych. Domki kempingowe, budynki zastępcze trwale z gruntem związane należą do grupy 1. Do grupy 8 należą natomiast kioski, budki, baraki, domki kempingowe niezwiązane trwale z gruntem i tylko takie mogłyby skorzystać z jednorazowego odpisu amortyzacyjnego PODSTAWA PRAWNA ■ Art. 22k ust. 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.).
Czy można amortyzować stawką liniową
Czy przedsiębiorca rozpoczynający działalność, który skorzystał z jednorazowych odpisów amortyzacyjnych od zakupionego środka trwałego, może wybrać w następnych latach amortyzację liniową?
TAK Podatnicy mogą dokonywać jednorazowo odpisów amortyzacyjnych nie wcześniej niż w miesiącu, w którym środki trwałe zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, lub dokonywać odpisów amortyzacyjnych w równych ratach co miesiąc albo w równych ratach co kwartał, albo jednorazowo na koniec roku podatkowego. Od następnego roku podatkowego podatnicy dokonują odpisów amortyzacyjnych zgodnie z metodą degresywną lub liniową. Mają więc możliwość wyboru stosowania metody amortyzacji. Suma odpisów amortyzacyjnych, w tym dokonanych w pierwszym roku podatkowym oraz niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, nie może przekroczyć wartości początkowej tych środków trwałych. PODSTAWA PRAWNA ■ Art. 22k ust. 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.).
Czy do limitu odpisów liczyć wszystkie środki trwałe
Czy przy ustalaniu limitu 50 tys. euro liczy się wszystkie środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne?
NIE Przy określaniu limitu do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości kwoty 50 tys. euro łącznej wartości tych odpisów amortyzacyjnych nie uwzględnia się odpisów amortyzacyjnych od nieprzekraczającej 3,5 tys. zł wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Trzeba pamiętać, że odpis taki od środków trwałych, których wartość początkowa jest równa lub niższa niż 3,5 tys. zł, podatnicy mogą zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów poprzez odpisy liczone metodą degresywną, liniową lub przy zastosowaniu indywidualnych stawek amortyzacyjnych albo jednorazowo – w miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, albo w miesiącu następnym. PODSTAWA PRAWNA ■ Art. 22k ust. 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.).
Czy ważny jest przychód z poprzedniego roku
Czy przedsiębiorca, który uzyskał w zeszłym roku przychód netto w wysokości 120 tys. zł, może skorzystać w tym roku z jednorazowych odpisów dla małego podatnika?
TAK Jednym z warunków, które uprawniają do zaliczenia w koszty jednorazowych odpisów amortyzacyjnych do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości kwoty 50 tys. euro łącznej wartości tych odpisów amortyzacyjnych, jest posiadanie statusu małego podatnika. Małym podatnikiem zgodnie z ustawą o PIT jest podatnik, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 800 tys. euro. Przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1 tys. zł. Oznacza to, że przedsiębiorca, który uzyskał w zeszłym roku przychód netto 120 tys. zł, może skorzystać z jednorazowych odpisów, gdyż bezsprzecznie jest on mniejszy niż równowartość 800 tys. euro. PODSTAWA PRAWNA ■ Art. 5a pkt 20 oraz art. 22k ust. 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.).