Istnieją sytuacje, w których przychody z pracy najemnej wykonywanej za granicą przez osobę o nieograniczonym obowiązku podatkowym w Polsce podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Polsce. Dotyczy to przykładowo przychodów z pracy wykonywanej na pokładzie statku powietrznego wypłacanych przez pracodawcę w Norwegii.

W tej sytuacji szczególnego znaczenia nabiera ustalenie prawa do zwolnienia z podatku diet otrzymanych w związku z podróżą służbową odbywaną przez te osoby oraz zwolnienia z podatku części przychodów z pracy za każdy dzień pobytu za granicą.

Zgodnie z ustawą o PIT (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.), zwolniona z podatku jest dieta za czas podróży służbowej pracownika do wysokości określonej w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju, a także część przychodów osób posiadających nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, przebywających czasowo za granicą i uzyskujących przychody ze stosunku pracy. Zwolniona z podatku jest kwota wynagrodzenia równa 30 proc. diety za czas podróży służbowej za każdy dzień pobytu za granicą, w którym podatnik pozostawał w stosunku pracy.

Ponieważ w przypadku takich osób codzienną sytuacją w trakcie przebywania poza granicami może być odbywanie podróży służbowej, rozstrzygnięcia wymaga, czy dieta otrzymana przez taką osobę od zagranicznego pracodawcy korzysta ze zwolnienia do limitu określonego przez ustawę o PIT, oraz czy za dni spędzone w delegacji służbowej przysługuje nadal prawo do zwolnienia z opodatkowania kwoty wynagrodzenia odpowiadającej 30 proc. diety. Przepisy nie odnoszą się jedynie do sytuacji, w której pracownik udaje się w podróż służbową w związku z pracą wykonywaną w kraju, dlatego istniejące wątpliwości powinny zostać rozstrzygnięte na korzyść podatnika.