Resort finansów nie podziela zastrzeżeń Naczelnej Rady Lekarskiej dotyczących obowiązującego od 1 kwietnia par. 8 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia ministra finansów z 14 marca 2013 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz.U. z 2013 r. poz. 363). Samorząd lekarski zwrócił się do MF o wyjaśnienie, jak bardzo szczegółowe informacje o świadczonych usługach powinny być zamieszczane na paragonach fiskalnych. W ocenie Macieja Hamankiewicza, prezesa NRL, dokładne opisywanie usług rodzi zastrzeżenia ze względu na obowiązek zachowania przez lekarza tajemnicy.

Jednocześnie przepis w nowym brzmieniu mówi o konieczności zawarcia na paragonie informacji pozwalających na „jednoznaczne zidentyfikowanie usługi”. Przed 1 kwietnia wystarczające było zamieszczenie informacji, iż udzielono usługi medycznej, plus oznaczenie, które pozwalało odróżnić usługi zwolnione z VAT (np. służące profilaktyce czy zachowaniu i ratowaniu zdrowia) od opodatkowanych.

W przekazanym DGP wyjaśnieniu ministerstwo potwierdza, że obecnie zgodnie z par. 8 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia paragon fiskalny musi zawierać co najmniej nazwę towaru lub usługi pozwalającą na jednoznaczną ich identyfikację. Z kolei według par. 8 ust. 2 paragon może zawierać w miejscu określonym dla nazwy również opis stanowiący jej rozwinięcie. „Oznacza to, że podatnik powinien wystawiać paragony zawierające nazwy towarów (usług) na tyle szczegółowe, by z jednej strony pozwalały organowi podatkowemu na weryfikację prawidłowego rozliczenia podatku, a z drugiej zapewniły konsumentowi możliwość kontroli dokonywanych zakupów” – wyjaśnia MF.

Według resortu finansów to od samego podatnika zależy, w jaki sposób dobierze on nazwę towaru lub usługi, aby jednoznacznie je identyfikować. „Stosowane nazwy będą zależały od zakresu świadczonych usług (inne nazewnictwo będzie stosował lekarz pediatra, inne stomatolog)” – uznaje MF i podaje przykład zróżnicowania opisów nawet w obrębie jednej specjalności. Jeden lekarz pediatra napisze na paragonie „konsultacja lekarska” zarówno w przypadku przyjęcia pacjenta w gabinecie, jak i wizyty domowej, jeżeli ceny tych usług są u niego identyczne. Jeśli jednak stosuje różne stawki za usługi u siebie i wyjazdowe, to musi sporządzić bardziej szczegółowy opis. Odnosząc się ściśle do kwestii zachowania tajemnicy lekarskiej, MF jednoznacznie stwierdza, że dane na paragonie fiskalnym nie pozwalają na identyfikację pacjenta i z obowiązkiem zachowania tej tajemnicy nie zachodzi żadna sprzeczność.