Spółka wystąpiła do prezydenta miasta z wnioskiem o interpretację indywidualną dotyczącą podatku od nieruchomości. Wskazała, że wybudowała stadion piłkarski, który spełnia definicję zarówno budynku (zadaszone trybuny i budynek główny), jak i budowli (płyta boiska). Chciała więc wiedzieć, czy należy go opodatkować jako budynek (podatek płaci się od powierzchni użytkowej), czy jako budowlę (podatek płaci się od jej wartości).

Prezydent miasta przed wydaniem interpretacji dokonał oględzin stadionu, zrobił zdjęcia i sporządził protokół. Po tych ustaleniach zajął stanowisko dotyczące opodatkowania obiektu. Nie zgodził się ze spółką, że tylko płyta boiska jest budowlą, a stadion budynkiem i tak należy je traktować do celów podatkowych. Zdaniem prezydenta nie można uznać całego stadionu za budynek, bo nie jest w całości wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych. Stwierdził, że jedynie główny budynek stadionu (bez zadaszonych trybun) należy opodatkować stawką właściwą dla budynków, a pozostałe obiekty (płyta boiska, trybuny) jako budowle.

Sprawa trafiła do WSA. Sąd orzekł, że prezydent miasta naruszył przepisy Ordynacji podatkowej (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.). Specyfika postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji polega bowiem na tym, że organ podatkowy rozpatruje wniosek wyłącznie na podstawie stanu faktycznego wskazanego przez podatnika. WSA podkreślił, że organ nie przeprowadza w tego rodzaju sprawach postępowania dowodowego. Prezydent miasta nie mógł więc dokonać oględzin, aby ustalić stan faktyczny. Miał obowiązek przyjąć stan faktyczny wskazany przez spółkę we wniosku i ocenić, czy jej stanowisko jest prawidłowe. Dlatego będzie musiał ponownie wydać interpretację.

Wyrok jest nieprawomocny.

Organ podatkowy rozpatruje wniosek o interpretację podatkową wyłącznie na podstawie stanu faktycznego wskazanego przez podatnika

ORZECZNICTWO

Wyrok WSA we Wrocławiu z 22 lutego 2013 r., sygn. akt I SA/Wr 1497/12.