Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi wyjaśnił, że wierzytelności nie są towarami, w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 z późn. zm.). Sprzedaż wierzytelności własnej nie jest świadczeniem usług przez jej zbywcę i po jego stronie nie powstaje obowiązek podatkowy. Nabywanie wierzytelności jest zaś odpłatnym świadczeniem usług, objętym ustawą o VAT. Jeżeli podmiot dokonuje zakupu wierzytelności w celu jej odsprzedaży lub wyegzekwowania, świadczy na rzecz sprzedawcy wierzytelności własnej usługę, której celem jest uwolnienie sprzedawcy wierzytelności od ciężaru jej egzekwowania.

Podobnie należy potraktować wniesienie wierzytelności jako aportu do spółki, gdyż także tu dochodzi do zbycia tej wierzytelności i uwolnienia wnoszącego aport od ciężaru jej egzekwowania. Zatem kwestię opodatkowania tej czynności, w tym powstania obowiązku podatkowego, stawki lub zwolnienia z VAT, należy rozpatrywać z punktu widzenia świadczącego usługę, czyli podmiotu, do którego aport jest wnoszony.

W konsekwencji wniesienie aportem wierzytelności nabytej przez podatnika na własny rachunek i za własne środki nie będzie podlegać u niego opodatkowaniu VAT.

Interpretacja dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 27 sierpnia 2012 r., nr IPTPP2/443-461/12-2/JN.