Sąd takiego stanowiska nie zaakceptował. Sędzia Małgorzata Wolf-Kalamala, stwierdziła, że trudno wyobrazić sobie trudniejsze położenie podatników i drastyczniejsze pogorszenie sytuacji życiowej, przez które organy miałyby umorzyć zaległości podatkowe.

Podatnik składał dwukrotnie wniosek o umorzenie zaległego podatku. Chodziło o podatek od nieruchomości za lata 2004 – 2009. Wcześniej organy uznały, że sytuacja majątkowa skarżącego nie uzasadnia przyznania ulgi, bo razem z żoną uzyskuje ok. 2300 zł, a udokumentowane wydatki kształtują się na poziomie 800 zł. Wtedy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę podatnika.

Przy rozpoznaniu kolejnego wniosku organ uznał, że sytuacja finansowa i zdrowotna małżonków jednak nie uległa znacznemu pogorszeniu. Ale podatnik, składając wniosek, przyznał, że ze względu na zły stan zdrowia wraz z żoną muszą korzystać z odpłatnej pomocy osób trzecich, na którą przeznaczają już 1000 zł miesięcznie. Poza podstawowymi wydatkami związanymi z bieżącym utrzymaniem, do których podatnik zaliczył zakup środków czystości – ok. 200 zł, usługi fryzjerskie – 35 zł, krawieckie i szewskie oraz drobne naprawy w domu i sprzętu domowego – ok. 150 zł, ponoszą znaczne koszty na leczenie, w tym na zakup środków przeciwbólowych i witamin bez recepty 200 zł miesięcznie, odpłatne wizyty lekarskie średnio 200 zł miesięcznie. Tym samym osiągane dochody nie wystarczają na zaspokojenie wszystkich potrzeb życiowych małżonków.

Kolejny wniosek WSA w Gdańsku już uwzględnił, ale samorządowe kolegium odwoławcze złożyło skargę kasacyjną do NSA. Sąd kasacyjny ją jednak oddalił. To, że wcześniej sąd w Gdańsku orzekł na niekorzyść podatnika w kolejnej sprawie nie może być już punktem odniesienia. Wtedy zaległość podatkowa wynosiła niewiele ponad 200 zł, a zasadność wniosku rozpatrywana była przez pryzmat sytuacji finansowej podatnika w roku 2006. Tym samym organy podatkowe muszą ponownie dokładnie przeanalizować obecną sytuację podatnika, a nie automatycznie odmawiać prawa do ulgi.

Wyrok jest prawomocny Wyrok NSA z 26 kwietnia 2012 r. (II FSK 2093/10)

Wniosek do NSA złożyli podatnik, który utracił wzrok, i jego cierpiąca na nowotwór żona