W wydanej wczoraj interpretacji ogólnej minister wyjaśnił, jak należy opodatkować tzw. świadczenia złożone. Chodziło o usługi polegające na dostawie sprzętu medycznego oraz adaptacji pomieszczenia. Podatnicy w takich przypadkach twierdzą, że jest to jedno świadczenie, do którego ma zastosowanie jedna stawka VAT, właściwa dla dostawy sprzętu medycznego (8 proc.). Minister finansów nie zgodził się z tym stanowiskiem. Wskazał, że jeśli transakcja składa się z zespołu świadczeń i czynności, w celu określenia, czy są to dwa lub więcej niż dwa świadczenia odrębne i niezależne, czy też jest to jedno świadczenie kompleksowe, należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności. W przypadku dostawy sprzętu medycznego – przyznaje minister – a więc np. tomografu komputerowego, rezonansu magnetycznego czy aparatu rentgenowskiego w związku z jego montażem wykonywane są niekiedy prace budowlane polegające na dostosowaniu pomieszczeń użytkownika (szpitala) do wymogów producenta i przepisów regulujących bezpieczeństwo pacjentów. Mimo że wykonanie takich prac budowlanych ma na celu umożliwienie prawidłowej oraz bezpiecznej pracy sprzętu, to sam ten związek nie powoduje, że prace te stanowią element kompleksowego świadczenia.

W ocenie ministra złożenie zamówienia na wyrób medyczny wraz z adaptacją pomieszczenia wynika z przyczyn praktycznych. Okoliczność ta nie jest jednak wystarczająca, aby uznać, że dostawa ma jednorodny charakter i w całości, jako świadczenie złożone, korzysta z opodatkowania jedną, preferencyjną stawką podatku od towarów i usług.

Minister argumentował, że wykonanie prac budowlanych nie pozostaje z reguły w nierozerwalnym związku z tym sprzętem. Mimo że prace adaptacyjne są konieczne przy dostawie tego rodzaju sprzętu medycznego, trudno uznać je za nierozerwalnie związane ekonomicznie z tą konkretną dostawą. Niezależnie więc od zawartej umowy dostawa sprzętu medycznego jest opodatkowana 8-proc. VAT, a adaptacja pomieszczeń 23-proc. stawką.

Minister, uzasadniając interpretację, powołał się na wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawach C-276/09 oraz C-572/07. Wskazał również, że takie samo stanowisko zajął NSA w wyrokach z 1 i 28 czerwca 2011 r. (sygn. akt I FSK 869/10 oraz I FSK 958/10).

Interpretacja ogólna MF z 30 marca 2012 r., nr PT1/033/2/46/KSB/12/PT-241/PT-279