Oczywiście warunkiem jest uznanie tego wydatku za koszt uzyskania przychodu spółki z prowadzonej przez nią działalności. Katalog wydatków, które nie kwalifikują się do kosztów podatkowych, określa art. 16 ust. 1 ustawy o CIT (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 z późn. zm.). Prawo podatnika do korekty deklaracji wynika z przepisów Ordynacji podatkowej (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.). Do korekty należy dołączyć pisemne uzasadnienie jej przyczyn.

Jan Majkut, ekspert podatkowy w KPMG, podkreśla, że spółka, która znalazła dokument potwierdzający dokonanie wydatku w 2011 roku, a który nie został objęty pierwotnie złożoną deklaracją CIT-8 za ten rok, może obniżyć podstawę opodatkowania o koszt podatkowy wynikający z nieujętego wcześniej wydatku. Spowoduje to zmniejszenie się zobowiązania podatkowego.

Możliwa jest również korekta deklaracji w sytuacji odwrotnej, tj. gdy spółka znajdzie dokument potwierdzający uzyskanie przychodu, który nie został ujęty w pierwotnej deklaracji.

– Wtedy spółka oprócz korekty deklaracji i złożenia pisemnego uzasadnienia, zobowiązana będzie do uregulowania podatku wynikającego ze zwiększenia podstawy opodatkowania wraz z odsetkami – dodaje Jan Majkut.

Czy jednak firma, która składa korektę deklaracji, zmieniając odpowiednio pozycje kosztów lub przychodów, ma również obowiązek zmienić pod tym względem wykazane w zeznaniu zaliczki na podatek dochodowy, które odprowadzała na bieżąco w ciągu roku podatkowego? Takiego obowiązku nie ma.

Jan Majkut wyjaśnia, że wynika to z tego, że zaliczki były należne w ciągu tego roku, a ich byt prawny ustał wraz z końcem 2011 roku. Jednak w przypadku gdy spółka płaciła zaliczki na CIT w zaniżonej wysokości lub nie uiszczała ich w ogóle, powinna naliczyć stosowne odsetki od powstałych w ten sposób zaległości.