Izba Skarbowa w Łodzi zajęła się opodatkowaniem nieodpłatnych świadczeń. W analizowanej sprawie Służba Więzienna w 2010 roku zawarła umowę w sprawie wykupu dla swoich funkcjonariuszy uprawnień do przejazdu z 50-proc. ulgą w kolejowej komunikacji krajowej.

Wartość tego świadczenia wynosiła 116 zł brutto w przeliczeniu na jednego funkcjonariusza. Służby księgowe zakładu karnego nie wiedziały, jak to świadczenie rozliczyć pod względem podatkowym.

Według łódzkiej izby w opisanym przypadku przychodem funkcjonariusza będzie przypadająca na niego wartość ulgi, tj. 116 zł, (część, za którą nie musi płacić). Tę kwotę należy zaliczyć do przychodów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

O powstaniu przychodu ze stosunku służbowego nie przesądza fakt skorzystania przez pracownika (funkcjonariusza) z otrzymanego uprawnienia, lecz samo otrzymanie przez niego prawa do skorzystania z niego (o określonej wartości pieniężnej, tj. w 2010 roku w kwocie 116 zł). Posiadając takie uprawnienia funkcjonariusz otrzymuje wymierną korzyść finansową. Może bowiem korzystać z przejazdów ulgowych nie tylko w celu wykonywania zadań służbowych, ale również w celach prywatnych.

Zakład karny jako pracodawca powinien doliczyć wartość ulgowego uprawnienia do wynagrodzenia funkcjonariusza wypłaconego w danym miesiącu i od łącznej wartości obliczyć, pobrać i odprowadzić zaliczkę na podatek dochodowy. Momentem powstania przychodu będzie ten, w którym postawiono do dyspozycji funkcjonariusza omawiane uprawnienie (dokonano jego wykupienia).

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 8 lipca 2011 r. (nr IPTPB2/415-108/11-2/AK).

Ważne!

Właściwie każdy „prezent” otrzymany przez pracownika od szefa jest jego przychodem, który trzeba opodatkować i wykazać w zeznaniu. W ustaleniu wartości przysporzenia nie przeszkadza ryczałtowe ponoszenie opłat czy brak możliwości określenia liczby osób, które są objęte programem