Do poprawionego formularza trzeba dołączyć pisemne uzasadnienie przyczyn korekty. To nic innego, jak zwykłe pismo, w którym tłumaczymy, dlaczego deklarację składamy po raz drugi. Powodem może być na przykład brak podpisu, podanie błędnego NIP, pomyłka w wyliczeniach czy po prostu chęć uwzględnienia ulgi podatkowej, o której zapomnieliśmy.

Korekta zeznania polega na ponownym, już poprawnym wypełnieniu druku PIT. Różnicą między zeznaniem pierwotnym a powtórnym jest też to, że przy poprawkach zaznaczamy odpowiedni kwadrat informujący, że jest to korekta deklaracji.

Prawo do złożenia korekty istnieje dopóty, dopóki zobowiązanie podatkowe wykazane w zeznaniu się nie przedawni. Podatnik może złożyć korektę rocznego PIT w okresie pięciu lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym zeznanie było składane.

Korektę można złożyć już następnego dnia po złożeniu deklaracji pierwotnej, jeśli zorientowaliśmy się, że popełniliśmy błąd. Gdy sami nie zauważymy pomyłki, może wykryć ją urząd skarbowy. Wtedy podatnik zostanie wezwany do złożenia wyjaśnień i poprawienia deklaracji.

Urzędnik może też sporządzić korektę za podatnika. Korekta z urzędu będzie możliwa tylko wtedy, jeżeli w wyniku poprawek zmiana wysokości zobowiązania podatkowego, kwoty nadpłaty, kwoty zwrotu podatku lub wysokości straty nie przekracza 1 tys. zł.