Nowelizacja ustawy o VAT, która obowiązuje od 1 kwietnia, wprowadziła obowiązek rozliczania VAT przez polskiego podatnika w przypadku świadczenia usług lub dostawy towarów przez podmiot zagraniczny. Przed zmianą podatek od takiej usługi mógł być rozliczony albo przez zagranicznego usługodawcę, który był zarejestrowany w Polsce na VAT, albo przez polskiego nabywcę usługi.

Jak wyjaśnia Marcin Szyguła, młodszy menedżer w Mazars Audyt, zgodnie ze znowelizowanym art. 17 ust. 2 ustawy o VAT (Dz.U. z 2004 r. nr 54, poz. 535 z późn. zm.) w przypadku gdy świadczącym usługi lub dokonującym dostawy towarów na terytorium kraju jest podmiot niemający siedziby, stałego miejsca zamieszkania lub stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium kraju, podatnikiem z tytułu tych czynności jest zawsze usługobiorca lub nabywca towarów.

W rezultacie zagraniczny usługodawca nie musi rejestrować się w Polsce dla celów VAT i rozliczać polskiego podatku. Z kolei polski usługobiorca nie musi przekazywać świadczącemu usługę kwoty podatku, gdyż jest on rozliczany w deklaracji.

– W poprzednim brzmieniu regulacja ta z uwagi na swoją konstrukcję budziła dużo wątpliwości interpretacyjnych zarówno organów podatkowych, jak i przedsiębiorców – mówi Marcin Szyguła.

Przepisy obowiązujące do końca marca prowadziły do nieporozumień co do tego, kto i kiedy powinien lub może rozliczyć podatek. Najprostszym rozwiązaniem problemu było wprowadzenie zasady, że w tego rodzaju transakcjach zawsze podatek rozlicza nabywca usługi lub towaru. Wyjątek dotyczy usług związanych z nieruchomościami, świadczonych przez podmiot, który zarejestrował się w Polsce dla celów VAT.

Ważne!

W przypadku usług świadczonych przez podatników niemających siedziby, stałego miejsca zamieszkania lub stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium kraju VAT rozliczy polski usługobiorca