Obowiązek sporządzenia informacji PIT-8C dotyczy osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą, osób prawnych, jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, które wypłacają osobom fizycznym należności z dwóch rodzajów źródeł przychodów. Są to tzw. inne źródła przychodów (np. nagrody, zasiłki, dopłaty, nieodpłatne świadczenia), określone w art. 20 ust. 1 ustawy o PIT (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.) oraz przychody z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, instrumentów pochodnych oraz udziałów w spółkach kapitałowych.

Ostatecznym terminem na wysłanie PIT-8C do podatnika i urzędu skarbowego jest ostatni dzień lutego. Na podstawie danych wykazanych w PIT-8C podatnicy, którzy otrzymali w 2010 roku określone należności, muszą się rozliczyć w zeznaniu PIT-36 lub PIT-38.

Według Tomasza Bielenika, doradcy podatkowego w Kancelarii Miller Canfield, niedogodnością, której nie sposób nie zauważyć na gruncie przepisów ustawy o PIT, jest brak konsekwencji (sankcji), jakie mogą zostać nałożone na podmioty, które nie sporządzają informacji PIT-8C bądź sporządzają ją błędnie.

W praktyce trudno zastosować przepisy kodeksu karnego skarbowego (t.j. Dz.U.z 2007 r. nr 111, poz. 765 z późn. zm.), PIT-8C nie jest bowiem informacją podatkową w rozumieniu Ordynacji podatkowej, a podmioty go wystawiające nie są płatnikami podatku.

W związku z tym, że sankcje karne powinny być precyzyjnie określone, a ustawa o PIT nie określa wprost kręgu podmiotów zobowiązanych do wystawienia PIT-8C, to trudno wymierzyć sankcję karną skarbową (grzywnę). Takie stanowisko zajął też WSA w Warszawie w wyroku z 16 lutego 2007 r. (sygn. akt I SA/Kr 1543/06).