W ramach działalności socjalnej organizowanej w zakładach pracy pracownikom często udzielane są pożyczki.

Jak podkreśla Anna Sadowska, główny kontroler w dziale usług kadrowo-płacowych w Mazars, samo udzielenie pożyczki pracownikowi przez zakład pracy nie stanowi dla niego przychodu.

– Umowa pożyczki nakłada na pracownika obowiązek zwrotu pożyczonej kwoty – tłumaczy Anna Sadowska.

Przy udzielaniu pożyczek pracownikom należy zwrócić uwagę, czy pożyczka jest nieoprocentowana lub oprocentowana poniżej oprocentowania rynkowego, gdyż w niektórych przypadkach po stronie pracownika może powstać przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

– Jednak pożyczka ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych nie będzie stanowiła przychodu ze względu na cel tworzenia funduszu (socjalny) oraz zasady i warunki korzystania z niego przez wszystkie osoby uprawnione, określone w regulaminie – podkreśla nasza rozmówczyni.

Inaczej sytuacja będzie wyglądała, gdy pracownikowi ze środków ZFŚS udzielono pożyczki, która następnie została umorzona. W takiej sytuacji po stronie pracownika powstaje opodatkowany przychód. Korzysta on jednak z limitowanego zwolnienia z podatku określonego w 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o PIT (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307).

– Wartość umorzonej pożyczki podlega wliczeniu do limitu zwolnienia 380 zł – wyjaśnia Anna Sadowska.

Limit ten obejmuje również świadczenia rzeczowe finansowane z ZFŚS lub funduszy związków zawodowych. Jeżeli pracownik otrzymał w trakcie roku inne świadczenia rzeczowe lub pieniężne wyczerpujące limit 380 zł, a następnie pracodawca umorzył mu pożyczkę, to wartość umorzonej pożyczki będzie opodatkowana.