Izba Skarbowa w Warszawie zwróciła uwagę, że w przypadku rozliczenia renty z Włoch należy sięgnąć do umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej między Polską a Włochami (Dz.U. z 1989 r. nr 62, poz. 374). Wynika z nich, że renta z Włoch po zmarłym mężu otrzymywana przez podatniczkę jako osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce podlega regulacjom prawa polskiego.

Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.), opodatkowaniu PIT podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów zwolnionych na podstawie art. 21, 52, 52a i 52c wymienionej ustawy oraz dochodów, od których na podstawie Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Źródłami przychodów są m.in. stosunek służbowy, stosunek pracy, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Przez emeryturę lub rentę rozumie się łączną kwotę świadczeń emerytalnych i rentowych, w tym kwoty emerytur kapitałowych wypłacanych na podstawie ustawy o emeryturach kapitałowych, wraz ze wzrostami i dodatkami, z wyłączeniem dodatków rodzinnych i pielęgnacyjnych oraz dodatków dla sierot zupełnych do rent rodzinnych.

Skoro podatniczka zamieszkuje w Polsce oraz centrum interesów osobistych podatniczki jest w Polsce, to otrzymywane przez nią z Włoch dochody z tytułu renty po zmarłym mężu podlegają opodatkowaniu tylko w Polsce, czyli nie podlegają opodatkowaniu we Włoszech. Oznacza to, że nie powstaje podwójne opodatkowanie tego dochodu. Zatem w tej sytuacji płatnik (bank) w Polsce powinien od tych należności pieniężnych pobierać zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 15 grudnia 2010 r. (nr IPPB4/415-773/10-2/JS).