Instytucję tajemnicy celnej oraz zasady odpowiedzialności za jej naruszenie wprowadziła nowa ustawa o Służbie Celnej z 27 sierpnia 2009 r. Problem w tym, że przepisy ze względu na wadliwe sformułowania nie mogą być stosowane.

Jak wyjaśnia Andrzej Ossowski, radca prawny z kancelarii radcy prawnego A. Ossowski, tajemnicą celną zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy jest informacja uzyskana na żądanie organu Służby Celnej, jak również informacja uzyskana w związku z prowadzonymi postępowaniami celnymi lub podatkowymi, która na mocy przepisów odrębnych podlega ochronie.

– Tak określona tajemnica nie może być rozpowszechniana przez organ Służby Celnej bez zgody osoby lub organu, który ją udostępnił – tłumaczy ekspert.

Jednocześnie tajemnicy celnej nie stanowią informacje, które podlegają ochronie na podstawie ustawy z 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych.

W ustawie o Służbie Celnej znalazł się także przepis karny. Zgodnie z art. 8 ust. 7 ustawy naruszenie tajemnicy celnej podlega odpowiedzialności karnej jak za naruszenie tajemnicy skarbowej.

– Jednak art. 306 Ordynacji podatkowej nie zna przestępstwa naruszenia tajemnicy skarbowej, a jedynie jej ujawnienia, zatem odesłanie zawarte w ustawie o Służbie Celnej jest odesłaniem do bliżej nieokreślonego przepisu – stwierdza Andrzej Ossowski.

Ekspert zwraca także uwagę, że o ile ujawnienie tajemnicy skarbowej jest tzw. przestępstwem indywidualnym, to na skutek wadliwej redakcji art. 8 ust. 7 ustawy o Służbie Celnej trudno jednoznacznie stwierdzić, czy przestępstwo naruszenia tajemnicy celnej może popełnić każdy, czy też tylko osoby obowiązane do jej przestrzegania.

Ewentualna nowa i jednoznaczna regulacja skutków prawnokarnych naruszenia tajemnicy celnej powinna zostać wprowadzona do wyodrębnionego rozdziału ustawy zawierającego przepisy karne.

5 lat – maksymalna kara więzienia za ujawnienie tajemnicy skarbowej